Jezelf Zijn

Mensen zeggen zo vaak: `Ik ben mezelf niet.` Maar denk eens even na, kun je ooit iets anders zijn dan jezelf? Wie zou je anders moeten zijn?
Zichzelf zijn is ook zijn met alle angsten, onzekerheden etc. We hoeven niet iets anders te worden dan we zijn... we zijn allang wie we zijn, alleen onze ideeën houden ons ervan af het te ervaren zoals het is.

Zijn.... is voor mij heel simpel alles Zijn wat ik ben en daarin ben ik thuis. Het is het stoppen met verbeteren, maar vanuit liefde voor wat is verder groeien en ontwikkelen. Nu willen mensen vaak groeien omdat er een afkeur of verzet bestaat tegen wat nu aanwezig is. Maar dat is geen werkelijke groei; het is jezelf voor de gek houden en je komt zo nooit thuis.

Zodra we willen zijn wie we zijn, komt er rust en kunnen gevoelens en emoties in een natuurlijke verhouding tot elkaar komen; zullen de verschillende aspecten van ons menszijn in harmonie gaan functioneren en afgestemd raken op elkaar. Er zal niets verdwijnen, maar omdat het verzet ertegen staakt... tja... ik kan het wel zeggen, maar doe en ervaar. Zelf ontdekken is zo veelzeggender dan de woorden van een ander aannemen.

Emilia

Waarom heeft geen antwoord

Waarom we zoeken is omdat we veelal niet beter weten. Langzamerhand begint toch het besef door te sijpelen dat wat we zoeken nooit gevonden kan worden. Op dat moment komt er aanvaarding en komt pijn en ongemak tot rust. Vragen verdwijnen omdat het is zoals het is...

Geen een waarom vraag heeft een werkelijk antwoord. En als er een antwoord is, zullen we nooit weten of dat het juiste antwoord is. Een betere vraag zou dan ook zijn: 'Wat kan ik hiervan leren, wat kan ik hier nu mee doen.'

Als we op die manier leren kijken naar dat wat verschijnt in ons leven, kunnen dingen in beweging komen. Zolang we in het verzet zijn, is er stagnatie.
Verzet wil in zichzelf gekend worden precies zoals het is... als het verzet, als de strijd gezien wordt, ervaren wordt, aanvaard wordt, kan de laag eronder ervaren worden en zo ontstaat ruimte. Stapje voor stapje de lagen afpellen vanuit dat wat er nu op dit moment is. Zolang de ogen zijn gericht op het resultaat is groei moeizaam. Het is een valkuil, want in dat wat we wensen is geen onderzoek mogelijk.

Emilia

Lang leve de begeerte

Met regelmaat kom ik mensen tegen die de strijd zijn aangegaan met het aspect begeerte in zichzelf. Alsof het hun ervan zou weerhouden om in vrijheid te komen en het daarom overwonnen zou moeten worden. Wat een struggle en wat een onnodige strijd. In mijn ogen kun je niet iets uitbannen wat deel is van het bestaan. Alsof je een deel van wat jij bent amputeert en daarmee vollediger zou zijn. Raar toch?

Elk aspect van menszijn is er om een bepaalde reden... zolang wij het aspect niet werkelijk willen leren kennen, werkelijk aanvaarden neemt het in grootte toe en ervaren we het als lastig. Maar in het toestaan ervan, in het zelfonderzoek zien we dat het helemaal niet de vijand is die we aanvankelijk er van maakten. Onderstaand stukje schreef ik een paar jaar terug:

Er is niets mis met begeerte te voelen.... Het is een heerlijk drijvende, spirituele kracht, die ons aanzet in beweging te komen, actie te ondernemen en zelfs maakt dat we groeien. Puur de begeerte ervaren en kennen en toestaan is fantastisch. De aanname dat begeerte een aspect zou zijn, wat we niet in onszelf zouden moeten hebben... geeft opnieuw een innerlijke strijd.
Als je begeerte aan een nader onderzoek onderwerpt is alleen het idee dat het tot een resultaat zou moeten komen de veroorzaker van het lijden... Het perse willen verwezenlijken is de gedachte die we geloven en die de veroorzaker lijkt van het grote probleem, maar de begeerte in zichzelf ervaren is fantastisch! Dus geniet lekker van begeerte! En droom... ervaar... geniet... in vol bewustzijn!!!

Emilia

Wat doe jij als je gelukkig wilt zijn?

Ken je dat? Je voelt je ongemakkelijk… niet helemaal tevreden met hoe het allemaal gaat en je zoekt iets maar je weet niet wat. Er komt een soort ongedurigheid en rusteloosheid. Je gaat piekeren over je relatie, over je werk, of gaat dromen van een ander huis, een andere plek om te leven. Je gaat fantaseren, mijmeren over hoe het zou kunnen zijn en je hoopt op een wonder.

Hoe raar het ook klinkt.. maar als je gelukkig wilt zijn, dan helpt dit allemaal niet! Wat ook niet helpt is je best gaan doen om gelukkige situaties te creëren. Affirmeren helpt niet. Soms even tijdelijk, maar de onderliggende lading zul je hier nooit mee oplossen.
Zolang we een poging blijven doen om weg te komen van wat er op dit moment is zullen we nooit helemaal volledig gelukkig zijn. De situatie kan ogenschijnlijk gelukkig lijken, maar bij de eerste de beste tegenslag ben je weer terug bij af.

Wat dan wel te doen? Waar te kijken, waar te starten, wat te doen? Misschien heb je het wel eens gehoord: “Op de bodem van de put is het nooit zo donker als verwacht.” En de uitnodiging is dan ook je te laten zakken in die put van ongemak, van gevoelens die je niet wilt laten zijn. Je er in laten zakken is niet meer en minder dan de gevoelens toe te staan die er zijn en helder om je heen blijven kijken.

Als dit lastig voor je is, dan begin eens in het klein. Als je een lichte hoofdpijn hebt, neem dan niet meteen een aspirientje, maar ga rustig op de bank zitten of liggen en volg met je aandacht de pijn in je hoofd. Observeer elk detail, elk gevoel, elke sensatie. Hoe langer je dit doet, hoe meer je zult waarnemen. Vaak ook brengt dit verlichting in de pijn.
Later kun je dit uitbreiden naar de meer lastige gevoelens. Doe er steeds niets mee, wees ermee, kijk ernaar en je zult zien hoe de geest helderder wordt en dat je steeds minder weg hoeft van wat er is. In die ruimte ontstaat een ander soort geluk… en begrip. Je ziet dat alles in het leven komt en gaat, je er eigenlijk heel goed tegen kunt en je zult de dingen beginnen te aanvaarden hoe ze werkelijk zijn. Daarin ontstaat ontspanning, geluk en vrede van binnenuit.

Emilia

Zijn zonder niets te zijn

Laten we zijn zonder niets te zijn.

Emilia

Van moment tot moment

"Als ik iets bestudeer, moet ik er van houden. Als je een kind wilt begrijpen, moet je het liefhebben en het niet veroordelen. Dan moet je met dat kind spelen, op heel zijn manier van bewegen en al zijn eigenaardigheden letten en op de manier waarop het zich gedraagt; maar als je het met louter afkeuring en verzet benadert of berispt, blijft het kind onbegrepen. Precies zo moet je, voor begrip van dat wat is van moment tot moment letten op wat je denkt, voelt en doet. Dat is namelijk het feitelijke, dat wat aan de orde is."

Deze tekst van J. Krishnamurti geeft op een prachtige manier de sleutel naar 'vrij zijn' weer. Er is niet meer te doen, dan steeds te zien... jezelf te zien en gade te slaan... de ander te zien en gade te slaan. Ook de momenten dat je niet wilt zien, bewust worden en observeren. Ook de meningen die je over jezelf of een ander hebt zien en gadeslaan. De twijfels die je over dit artikel hebt en de twijfels of het voor jou mogelijk is het zo te kunnen doen, zie het gewoon zoals het is, zonder er iets aan te willen veranderen. Zie jezelf zoals je bent... Steeds opnieuw weer zien zoals het is...

Hoe geef jij dit ´zien´ vorm in jouw leven? Lukt het je de dingen steeds gade te slaan, te observeren, te bekijken en te zien zoals het is. Of ben je bezig er steeds iets anders van te willen maken? In dat geval kun je ook dat weer zien zoals het is!

Simpel he?

Emilia

Nooit weggeweest

Niet in woorden te vatten, een puur innerlijk weten van de heelheid, de eenheid en de onderlinge verbondenheid van het leven. Het doorzien van de illusies waar we in gevangen zitten en de vele lagen en dimensies kennen. Is dat waar zoveel mensen zo naarstig naar op zoek zijn?

Je kan het verlichting noemen, maar dat woord geeft voor mij niet weer wat bevrijding in al zijn grootsheid is. Met het woord ´verlichting´ lijkt het te worden tot een ding, tot iets wat bereikt kan worden, tot een staat van Zijn die op een bepaalde manier is en ook nog eens permanent dan zo is. Maar kan iets ooit in een permanente staat zijn? Niets is permanent... alles is in beweging... alles is aan verandering onderheving, dus ook de uitdrukking van dat alomvattende Zijn wat IS.

Niets te bereiken, nergens te komen, gewoon voortbewegen in dat wat IS. Daarin ligt vrijheid besloten. Alles is altijd al daar geweest. Nooit weggeweest.

Namasté
Emilia