Bewustzijn in Perspectief

Begrijpen heeft geen zin...

2011-04-12T08:05:00.004+02:00

In relaties tussen mensen proberen we elkaar zo vaak te begrijpen, maar dat gaat maar tot op bepaalde hoogte, want uiteindelijk is er niets om te begrijpen. Mensen zijn een stroom van verandering en elk moment is de ander een nieuw persoon. De beste manier om aan je relaties te werken is elkaar te ervaren in wat er ook is. Als je de kunst van ervaren beheerst, zul je automatisch naar vreugde transformeren.

Deze video raakt mij in al zijn eenvoud. In korte bondige zinnen weet Sri Bhagavan hier de essentie van relateren neer te leggen. Ik weet dat het niet eenvoudig is om werkelijk te ervaren wat er is, zeker niet als je al in strijd bent met elkaar. En toch... het is de enige uitweg die én geestelijke rust én echte verbondenheid geeft met elkaar. Door elkaar te ervaren opent je hart, kom je aanwezig in het hier en nu, beweeg je vanzelf naar heling en vergeving én het doet je groeien naar een hoger bewustzijn.

De kunst van ervaren gaat door en door en door. In mijn eigen pad heb ik ontdekt, dat elke keer als de mind zich er mee ging bemoeien, er geen ervaren was. Er was dan strijd en ik ervaarde de mind, in plaats van dat wat er werkelijk in het contact was. In alle rust, elke dag opnieuw, maakte ik weer bewust tijd maken om te voelen, om te ervaren, om te beleven... en ergens in die periode is het denken gestopt. Als vanzelf... er is gewoon ervaren... een gedachte heeft geen grip meer.

Nog steeds kan er ongemak in het contact ontstaan, maar daarin ontvouwt zich geen strijd meer. Uiterlijk zeg ik ja of nee, en maak ik keuzes... maar van binnen is voor alles een grote glimlach.

Dankjewel Bhagavan voor het aanreiken van deze lessen... dankjewel leven, dat ik op mijn beurt ook anderen mag helpen in de processen van relateren, van veranderen en van groeien.

Het leven is mooi! Namasté.

Emilia

Niets meer...

2011-03-01T07:43:00.004+01:00

Hoe beschrijf je een verandering? Hoe vertel je dat er niets meer te vertellen is. Vele jaren heb ik gezocht naar verlichting en was ik op zoek naar waarheid. Ik vertelde anderen over de inzichten die ik had en het spreken daarover verdiepte mijn eigen proces.

Nu zijn de woorden weg ... en is waarheid niet meer te vinden.
Dit moment is alles dat er is en dat is de enige waarheid.

Wat te spreken over wat er hier op dit moment is? Wat ik spreek is nooit de werkelijkheid. Wat ik zeg is verleden tijd, zodra het mijn mond uit komt. Zelfs de drang om te vertellen en te delen over waarheid bleek een aanleiding voor identificatie te zijn. Het is alsof nu ook dit weggesmolten is en er enkel stilte overblijft.

Een weten dat er niets te zeggen is, nergens over te vertellen is en dat dit moment gewoon eenvoudig is zoals het is.

Ik las een mooie quote van Gangaji, die ik meeneem de dag in vandaag:

"There is a command that I have been given to tell the truth regardless of consequences. Even though lying may be more comfortable at times, I cannot perpetuate the illusion of bondage, even bondage to the most sublime, elevated, and necessary codes of behavior."
~Gangaji

De command kan ik niet meer voelen namelijk... daarom fascineert ze me. Het is leeg hier en er is een rustig afwachten wat gezegd en gedaan zal gaan worden. De quote laat me zien dat het niet aan mij is of er wel of niet een command is. Het is het leven, die me de command zal geven zodra het nodig is. Nu is er niet meer dan een eenvoudige beschikbaarheid voor dit moment. Niets meer...

Emilia

Intermezzo over drama

2010-10-15T16:41:00.001+02:00

Drama's zijn de creaties van het denken.... als de identificatie met het denken wegvalt, is elk drama weg, elk probleem weg, is er slechts een ervaren van het huidige moment.

Een drama is een gedachte die ons vertelt dat de werkelijkheid anders zou moeten zijn dan hoe die nu is. Maar hoe kan de werkelijkheid ooit anders zijn? Alsof de dingen anders hadden kunnen gebeuren... De realiteit is misschien op dit moment frustratie, misschien pret, misschien een zoeken van het denken naar antwoorden... Maar over niets van al die dingen hebben we werkelijk iets te zeggen. Ze zijn als vanzelf ontstaan, ze zullen als vanzelf weer verdwijnen. Niet op het moment dat je denkt dat het moet komen of gaan... nee, het vindt gewoon plaats.

Net zo met al het andere.... de pijn in mijn rug is gewoon daar, omdat die daar is. Het denken kan duizenden redenen aandragen waarom het er is, proberen het op te lossen en steeds opnieuw maar vertellen dat die pijn daar niet moet zijn. Maar de werkelijkheid is dat er pijn is in de rug. Zonder het idee dat het anders zou moeten zijn, is er slechts ervaren van de pijn en een openheid in dit moment. Het is prima te doen en helemaal geen probleem. Het drama ontstaat alleen maar als we denken dat het anders moet zijn.

Eens dacht ik veel problemen te hebben gehad in mijn leven. Nu zie ik dat dat slechts gedachten waren. Alle zogenaamde problemen hebben de schoonheid van leven getoond en waren daar opdat helderheid kon gaan ontstaan.

Emilia

Werkelijk ja zeggen

2010-08-05T10:35:00.001+02:00

Vanuit de retraite die deze week plaatsvindt bij Zininzijn, hier een rechtstreeks fragment over 'werkelijk ja zeggen'.

Het leven omvat alles en niets kan daaruit. Het is slechts een door de mind gecreëerde illusie die nee zegt tegen wat er is en de dingen wil veranderen of weg wil hebben. Maar niets kan werkelijk weg. Alles is daar en is zelfs nooit weggeweest. In het ja zeggen tegen wat is, vindt bevrijding plaats.

Emilia

Verlichtingsprocessen

2010-07-20T16:16:00.012+02:00

Als alles doorzien is, de helderheid daar is, het gevoel van afgescheidenheid verdwenen is en verlichting zich lijkt te hebben aangediend, kan het bijzonder verwarrend zijn jezelf terug te zien in conditioneringen, die je als illusie herkent en die overduidelijk voor jezelf zonder betekenis zijn. Ik heb dit de afgelopen periode diverse keren meegemaakt en er is niets aan te doen; ze slechts te zien.

In de momenten dat het gebeurt lijk het of je teruggeschopt wordt in de tijd en onbewustheid weer helemaal daar is. Het is overduidelijk hoe ´mijn´ conditioneringen, aannames en gewoonten in zo´n moment hun uitwerking in de wereld om me heen hebben. De spiegel is onverbiddelijk... dat alles één is, is duidelijker dan ooit en er is slechts een afspiegeling van het bewustzijn waar ´ik´ in leef.

Deze zogenaamde terugvalmomenten geven een beleving van afgescheidenheid en toch wordt deze afgescheidenheid ervaren in de eenheid. Het lijkt een ervaren van dualiteit en non-dualiteit inéén te zijn. Dit proces in vol bewustzijn zien geeft een soort van hartepijn, die tegelijkertijd ook mild en compassievol is. In de verwarring die hieruit ontstaat komt de mind graag tussenbeide met zijn verhalen en opmerkingen. Ook dit proces kun je zien en gadegeslagen.

Dat het terugval zou zijn is een verhaal... het proces lijkt ons spiraalsgewijs door steeds dezelfde soort ervaringen heen te leiden die dan opnieuw vanuit een grotere helderheid en nieuw perspectief bezien worden en ervaren worden. Tegelijkertijd valt er in dit hele proces steeds meer weg en lossen ook gewoontes en conditioneringen op. Sommigen echter blijven daar...
Het is niet aan ons wat er wegvalt, wat blijft en wat weer terugkomt. Het proces speelt zich als vanzelf in zichzelf af en in het aanschouwen en het ervaren van het geheel lijkt het leven zichzelf te herschikken. Mijn persoonlijke ervaring is, dat als het oordeel eenmaal weggevallen is en de bereidheid in jezelf aanwezig is om de respons van het leven te ontvangen en te ervaren, correctie automatisch plaatsvindt. Er is echter geen ik, die hierin iets kan doen.

Namasté, Emilia

Tijdloze aanwezigheid

2010-07-17T12:51:00.004+02:00

Het verleden in een rugzak... het verleden in een doos... het verleden in een dagboek? Alles wat is geweest is deel van wie je bent. De uitdrukking die je nu bent is gevormd door alles wat daarvoor eens was. Het is prachtig als je daar van kan houden, zonder dat je het weg wilt doen, weg moet gooien of door moet scheuren.

Houden van het verleden is houden van wat er Nu is. Beiden zijn even levend in dit ene moment. Tijd is slechts een illusie... verleden of toekomst slechts een benaming. Er is niets anders dan dit moment. Dat wat aanwezig in je is, is immer daar, nooit weggeweest, zal nooit verdwijnen. Een tijdloze aanwezigheid.

Emilia

Moeilijk of gemakkelijk?

2010-07-04T06:20:00.013+02:00

Vandaag kreeg ik in mijn mailbox de tekst: 'Het moeilijkste in het leven is eenvoudig te leven.' En ik moest grinniken... hoe kan dat ooit moeilijk zijn?

De ademhaling gaat vanzelf, we worden vanzelf geboren, we worden vanzelf weer wakker en vallen als vanzelf weer ergens in slaap. Als we honger hebben gaan we eten en als we dorst hebben lopen we automatisch naar de kraan. Zo eenvoudig is het. Het is slechts een gedachte die iets anders beweert... Het meest eenvoudige in het leven is het te leven.

Emilia

Mijn partner wil niets van spiritualiteit weten

2010-06-30T20:42:00.005+02:00

Mijn partner wil niets weten van wat ik doe en gelooft zelfs dat ik het verkeerde pad op ben. Hoe kan ik hem vertellen dat het juist goed is dat ik met spiritualiteit bezig ben?

Het antwoord op deze vraag heb ik gegeven in het Zininzijn blog Vragen voor Vrij Zijn. Met regelmaat krijg ik vragen toegestuurd, waarvan de antwoorden geschikt zijn voor een groter publiek. Om veel mensen te kunnen helpen is Vragen voor Vrij Zijn ontstaan.

Emilia

Veranderend bewustzijn

2010-05-24T10:44:00.004+02:00

Ik opende daarnet de deur naar de tuin, zet een stap naar buiten en aan mijn voeten zit een mooi klein vogeltje. In alle rust... neemt geen aanstoot aan dat ik daar loop en blijft vrolijk met haar twinkeloogjes om zich heen kijken. Ik loop naar de vijver en de kikkers blijven vrolijk rondspringen en kwaken er op los. Geen eentje springt terug de vijver in of verbergt zich. Vervolgens ga ik zitten aan de vijverrand en aan de overkant van de vijver scharrelt een ree... Ze kijkt me een paar keer aan en scharrelt rustig verder. Het is zo vanzelfsprekend, het is zo gewoon en vaag komt er nog een gedachte langs van ´dit bestaat toch niet...´ maar ik zie en ervaar en ben aanwezig in dat wat is. Vanuit de gedachte verrijst verwondering en vanuit het besef verrijst een gevoel dankbaarheid en dan is ook dat weer weg. En is er weer gewoon Zijn met het leven buiten en is er niet meer dan volstrekte harmonie.

De laatste maanden al kwam de natuur steeds dichterbij en de laatste weken lijk ik zelfs helemaal op te gaan in de natuur. Dat wat ik ben is een vanzelfsprekend onderdeel van het leven buiten... ik ben met hen, zij zijn met mij. In dit soort momenten word ik mij bewust van de bewustzijnsverandering die zich steeds verder in mij aan het voltrekken is en hoe zich dat manifesteert in de buitenwereld. Een oplossen van de persoon Emilia en een overblijven van liefde en eenvoudig zijn.

Veranderend bewustzijn... dankjewel bestaan.

Emilia

Je kan het doen, je kan niets doen...

2010-05-19T09:00:00.007+02:00

Deze woorden lijken tegengesteld aan elkaar te zijn, maar dat is slechts schijn...

Ik zal het proberen duidelijk te maken met een voorbeeld uit mijn eigen leven. Op dit moment geef ik al mijn inspanningen aan het mogelijk te maken dat mensen naar een hoger bewustzijn kunnen groeien. Daarvoor zet ik allerlei dingen in werking, maak de website, ben beschikbaar voor gesprekken, doe de administratie, publiciteit, doe prayers, geef trainingen, bijeenkomsten en zoveel meer. Al die inspanningen hebben een resultaat... mensen veranderen, worden blijer en gelukkiger, het zet dingen in beweging, ik zie transformatie plaatsvinden en dat wat ik doe geeft een andere wereld. Dit is het ene deel van het verhaal.

Het andere deel van het verhaal is dat ik het niet kan doen. Als ik goed kijk, zie ik dat de keuzes die ik maak, de teksten die ik schrijf, de woorden die er uit mijn mond komen en al die andere dingen nog meer, niet aan mij zijn. Ik kan nog zoveel zinnen voorbereiden, het moment ik ga spreken komt het altijd anders uit mijn mond dan ik had gedacht. Dat wat in het moment zelf gezegd wordt is afhankelijk van zoveel meer factoren... De andere mensen die er zijn, de dingen die gebeuren in de ruimte waar we samen zijn, de uitdrukking van mensen die kijken, maar ook conditioneringen en het veld waarin je samen zit en nog veel meer, speelt allemaal een rol in wat er uiteindelijk gezegd wordt. Het kan zijn dat hetgeen ik voornemens was te vertellen, een heel nieuwe wending krijgt en veel krachtiger wordt dan ik aanvankelijk gedacht had. Het kan ook zijn dat het niet de kwaliteit heeft die ik beoogde. Het is niet aan mij hoe het resultaat zal zijn. Dat wat bepaalt hoe het uiteindelijk is, gaat voorbij aan de persoon die ik ben. Ik kan dus niets doen.
Zo heb ik ook niet kunnen bepalen op wie ik verliefd werd... het was ineens daar. Heb niet kunnen bepalen welke boeken ik heb gelezen... wat heeft gemaakt dat ik juist dat ene boek zag liggen in de winkel? Ik heb dat boek niet geschreven, niet in die winkel neergelegd... het was daar gewoon ineens.

Als ik nog dieper kijk, zie ik dat ik helemaal niet de persoon Emilia ben. Wat ik ben is niet iets vaststaands, is niet iets wat je kunt afmeten of aanduiden. Wat ik ben is een samenstelsel van al het andere dat eerder al in mijn leven aanwezig was. Het voedsel wat ik heb gegeten, de mensen die er in mijn leven zijn geweest, de programma's heb gezien, de mooie en minder mooie momenten die er zijn geweest en zo kan ik heel lang doorgaan. Dat wat ik ben en de persoon Emilia noem is een uitdrukking van alles wat was... en is... Alles wat ik ben en alles wat ik ben geworden is onlosmakelijk verbonden met al het andere in het leven. Al datgene heeft gevormd wie ik ben... daar is niets van mijzelf bij. Er is geen ik.

Emilia

Wat is vergeving?

2010-05-10T16:55:00.002+02:00

Vergeving is voor mij wakker zijn en de ware aard van het leven zien. Het is een automatisch voortvloeisel uit het zien van de werkelijkheid. Alles vindt plaats op zijn eigen unieke wijze en het zijn slechts gedachten die maken dat we dingen indelen in wel of niet. In het doorzien van de gedachten is er geen wel of niet en is er niets meer om te vergeven. De dingen zijn zoals ze zijn. Vergeven is dan ook niet meer iets wat ik bewust doe.

Bij de 'fouten' van de ander glimlach ik en heb ze lief. Bij de 'fouten' van mezelf schiet ik in de lach... In de aanwezigheid van dat wat is vindt correctie automatisch plaats. Mijn eigen schaduw bezie ik in liefde en zie dat het niets met mij van doen heeft. Het is....
In alle vrijheid draag ik de verantwoordelijkheid voor dat wat mijn schaduw voortbrengt en ook dat heb ik lief. Alles is aanwezig in dat wat ik ben.

Vergeving is een werkwoord dat wegvalt als het idee van afgescheidenheid verdwenen is.

Namasté,
Emilia

Problemen bestaan niet

2010-05-09T07:40:00.003+02:00

Awakening is the ultimate solution to all problems;
be it at the level of the individual or the collective.
- Sri Bhagavan

Zolang je niet bevrijd bent… handel je en leef je vanuit hetgeen er in jouw mind aanwezig is. Dat wat in de mind is, is niet meer en minder dan een verzameling aannames, ideeën, gedachten, patronen en conditioneringen. Al hetgeen daar is, is een herhaling van wat ooit eerder al eens was. En de mind combineert al die zaken steeds weer opnieuw in zowel oude als nieuwe samenstellingen en poogt daarmee tot oplossingen te komen.

Het kan lijken dat een gedachte nieuw is… maar als je goed kijkt kun je zien dat het slechts meer van hetzelfde is met een andere inhoud. Gisteren dacht je misschien dat een nieuw huis de oplossing voor jouw ruimteprobleem zou zijn, vandaag denk je wellicht dat je relatie beëindigen je de ruimte gaat geven die je zo naarstig zoekt. In beide gevallen doet de mind jou geloven dat als er iets anders verdwijnt jouw probleem over zou zijn, maar dat is meer van hetzelfde en zo zal de mind doorgaan met steeds nieuwe oplossingen aan te dragen. Maar het werkelijke probleem heb je daar niet mee opgelost.

Pas het moment dat je wakker wordt, zie je dat al dit pogen van de mind een voortvloeisel is vanuit een identificatie die jij hebt met de mind. Je hebt niet door dat ´het ruimte willen hebben´ in zichzelf al een gedachte is en ziet daardoor de eenvoud van het leven over het hoofd. Er is namelijk helemaal geen probleem. Als het gevoel van ruimte willen hebben zich aandient, is er niet meer te doen dan de deur te openen en een dagje de natuur in te gaan. En als die neiging er de volgende dag weer is, doe je het gewoon weer… En als je niet de deur uit gaat dan ervaar je hoe het op dat moment is om in krapte te zijn en dat is alles wat er is te doen.. Dit is ruimte geven. Een oplossing zoeken is een weg willen van de realiteit van het leven en zal nooit een werkelijke oplossing zijn… want zodra je dit hebt opgelost dient het volgende zogenaamde probleem zich aan.

Dit geldt niet alleen voor jouzelf, maar ook voor het collectief. Ook als geheel zitten we gevangen in de mind… Er zijn collectieve overtuigingen, aannames, collectieve trauma’s en gedachten… Dat is hoe we geconditioneerd zijn, en zolang het collectief nog niet ontwaakt is, blijft het zijn invloed hebben op het individu en fungeert het als een gevangenis.

Jij en het bestaan zijn niet afgescheiden van elkaar. Jouw bewustzijn is verbonden met het collectieve bewustzijn en alles wat in jou als individu plaatsvindt heeft invloed op het geheel, maar ook alles wat in het collectief aanwezig is, heeft invloed op het individu. Het moment dat jij ontwaakt verandert jouw wereld en bezie je alles met nieuwe ogen. Het moment dat het collectief ontwaakt is deze shift voor ieder mens daar en wordt het leven voor elk mens vanuit een nieuw perspectief bezien en geleefd.

Zolang jij enkel als individu ontwaakt bent… en de wereld waar je in leeft nog niet ontwaakt is, kun je nooit totaal wakker zijn. Alles wat niet wakker is, dat ben jij ook… jij en het geheel zijn niet verschillend van elkaar. Dat wat de wereld is, is een uitdrukking van wat jij bent.

Namasté,
Emilia

Elk idee houdt je er van af

2010-04-04T20:59:00.002+02:00

Als je vrij wilt zijn, laat dan elk idee dat je hebt over hoe dat er uit zou zien los. De ideeën die je erover hebt, houden je er van af. Want vrij zijn is niet meer en minder dan aanwezig zijn in dat wat er nu is.

Je gaat niet ergens anders heen, en kunt niet ergens anders heen. Je kan alleen ontdekken, dat hetgeen je zocht allang in jou besloten lag.

De ideeën die je hebt over de vrije staat doen je geloven dat je ergens ander zou kunnen zijn, maar hoe kan je ooit ergens anders zijn? Je bent waar je bent.

Als je dit werkelijk inziet ben je vrij. Dan stopt de strijd en ben je buiten de box. En je zult zien dat alles net zo is als voorheen, en alles tegelijk ook anders is. Het is zo gewoon... het is zo subtiel... en tevens zo volledig... welkom thuis!

Emilia

Voorbij de mind... verlichting is nu

2010-03-22T12:24:00.005+01:00

Vanuit diepe dankbaarheid, verwondering en liefde wil ik je graag deelgenoot maken van een bijzonder iets, wat we hier het afgelopen weekend hebben mogen ervaren en hebben mogen faciliteren. Maar liefst 75 mensen hebben hier bij Zininzijn een speciale mukthideeksha* ontvangen, die zowel hart als geest op krachtige wijze heeft geopend en de staat van verlichting in hun allemaal wakker heeft gemaakt. Spontaan ontwaken, diepe stilte en bliss zijn staten waar verschillenden direct in terecht kwamen. Ik heb in vele ogen gekeken en ben geraakt door de puurheid, schoonheid en waarachtigheid die ik zag. Wat zijn mensen mooi!!!

Een grote dankbaarheid aan iedereen, deelnemers en teamleden en allen die onverwacht op het laatste moment ook aankwamen om te helpen. Dankjewel! Samen hebben we het proces mogelijk gemaakt en zo aan een wereldwijde omwenteling bijgedragen.

De shift die we hebben mogen zien is voor sommigen meteen al permanent. Anderen zullen het proces zelf gaande dienen te houden in de komende dagen en weken. Daarmee zal het ergens in de komende weken overgaan naar een definitieve staat. Hoe het ook gaat… dit ‘Awakening proces’, willen we bij Zininzijn vanaf vandaag geven. Op dit moment zijn we dan ook ons hele programma aan het herschrijven en wordt er ruimte gemaakt om zoveel mogelijk mensen de gelegenheid te kunnen geven dit nieuwe verlichtingsprogramma te kunnen doen.

Het proces zal de Oneness Awakening gaan heten. Het is een driedaags trainingsprogramma en het zal je op krachtige wijze doen ontwaken en de staat van verlichting tot je brengen.

Om deze driedaagse te kunnen doen is het van groot belang dat je de relatie met je ouders hebt geheeld. Dat je hebt geleerd hoe je aanwezig kunt blijven in lastige gevoelens. Dat je weet wat meditatie is en dat je inzicht hebt in de aard van de mind. Dat wil zeggen dat je het onderscheid kent tussen wat werkelijk is en het verhaal dat de mind jou verteld.
Als je dit nog niet kent of de relatie met je ouders nog niet hebt geheeld, kun je een speciale Open Up week volgen, die je voorbereidt op de Oneness Awakening. Ook als losse training zal dit een prachtig programma zijn. Als je al veel spiritueel werk of zelfrealisatietrainingen, satsangs en/of retraites hebt hebt, ben je al klaar om meteen het Awakening proces in te gaan, na een intakegesprek.

We hebben afgelopen weekend het mukthiproces ook zelf tweemaal doorlopen en daarin veel ontdekt en geleerd. Dit heeft veel diepte gegeven en inzicht in de opbouw van de nieuwe programma’s. We verwachten deze maand nog het eerste Oneness Awakening weekend te kunnen gaan geven en volgende maand de eerste Open Up week. Als je op de hoogte wilt blijven, dan meld je aan voor de nieuwsbrief.

* mukthideeksha is een variant op de onenessdeeksha (ook onenessblessing genoemd). Waar de onenessdeeskha mensen helpt in het proces naar bevrijding toe, bewust maakt en inzicht en heling geeft, is de mukthi-deeksha speciaal ontworpen om de staat van verlichting direct in de mens te activeren waardoor deze ook per direct kan worden ervaren en je naar een permanente staat van bevrijding leidt. Het wordt overgebracht via een speciaal Indiaas ritueel van 6 tot 8 uur. Meer info over de mukthideeksha volgt de Zininzijnsite.

Emilia

Vanzelfsprekend ruimte

2010-03-06T11:46:00.007+01:00

Ik kijk voor me en zie jou... zie je pijn, zie je zoeken, zie je worstelen en mijn hart smelt. Ik kijk naast me en zie jou... zie je vreugde, zie je aandacht, zie je aanwezigheid... en mijn hart smelt. Ik kijk in dat wat is en ik ervaar mijzelf, de gevoelens en sensaties die er zijn, de vreugde van het ervaren zelf en de liefde voor al wat is.

Het leven drukt zich uit in zoveel ontmoetingen en allemaal zijn ze me even dierbaar. Hoe zou iets in mij ooit niet dierbaar kunnen zijn? In duizenden verschillende kleuren, geuren en smaken ontmoet ik de mens, de situatie en het gevoel en het is als een immer nieuwe kennismaking van moment tot moment. Steeds nieuw, steeds weer anders, zie ik jou, zie ik hem, zie ik mij en maak ik opnieuw kennis met ons allen in in dit moment.

In wat we zijn is alles al aanwezig en is het altijd al geweest. Mijn hart reikt vreugdevol uit in dit moment en omarmt de schoonheid die het leven is. Met hoeveel we ook zijn... in de liefde voor wat er is, wordt de ruimte als vanzelf geboren. Ik hoef haar niet te zoeken, niet te plannen, niet te bedenken. Er is een tijd voor iedereen.

Emilia

Ruimte

2010-03-06T10:56:00.003+01:00

Als je houdt van dat wat er is,
is er alleen maar ruimte.

Emilia

Gewoon even miepen

2010-02-11T19:38:00.005+01:00

Hey lieverd, gaat het niet goed met je?
Ik weet het niet... er hangt iets, en ik kan er niet zo goed woorden aan geven. Het is alsof ik elke keer als ik het probleem wil omschrijven ik het antwoord al weet.

Wat is dan het probleem?
Het heeft te maken met niet zo lekker in mijn vel zitten en ik wil er steeds een oorzaak aan geven of een schuldige voor aanwijzen, maar dat is er allemaal niet. Ik zie dat ik gewoon niet zo lekker in mijn vel zit en iets in mij wil dat kwijt. De gewone manier is dat ik er een reden voor had en dan kon ik het lekker buiten mijzelf neerleggen, maar alles wat ik nu buiten mijzelf probeer te plaatsen, is niet buiten mij en is in werkelijkheid in mij.

Hoe bedoel je dat?
Nou, zodra ik een schuldige aanwijs, zie ik dat het mijn verhaal is, die ik op de ander plak en dat vindt niet bij die ander plaats, maar in mij. Zodra ik denk dat het dan komt omdat ik niet goed voor mezelf zorg, zegt een stem: 'Is dat een probleem dan?' en ik weet dat het geen probleem is en ook niet waar is, want er is gewoon 'zorgen voor' en de ene keer drukt zich dat zo uit en de andere keer zo.
Ik word er gewoon chagrijnig van dat ik niets meer buiten mijzelf kan plaatsen en ik zelf mijn eigen werkelijkheid creëer. Nu heb ik deze vervelende bui gecreëerd met de innerlijke oordelen en dan lijkt het of ik niet goed in mijn vel zit, maar ik zie het en dat voelt ook helemaal niet raar, maar gewoon neutraal.

Dus je voelt je slecht en niet slecht?
Ja, het is alsof ik in twee dimensies tegelijkertijd leef. Het ene is de chagrijnigheid en onvrede over hoe ik de dingen doe, en de andere dimensie is een en al mildheid en compassie en daarin kijk ik liefdevol toe hoe chagrijnigheid zich ontvouwt.

Ben jij twee personen dan?
Nee... het idiote is dat het allemaal één groot gebeuren is. En zodra ik probeer het ene te zijn, ik ook het andere ben en zowel de vragensteller als de be-antwoorder, alsook het leven zelf ben. Het leven drukt zich uit en alles wat zich daarin ontvouwt is hetzelfde als het leven zelf.

Waar is dan het probleem?
Er is geen probleem, maar ik had gewoon zin om even ongegeneerd ouderwets te miepen. Heerlijk toch?

Emilia

Innerlijke integriteit

2010-02-05T18:15:00.002+01:00

Innerlijke integriteit betrachten is een prachtig onderzoek... het is niets anders dan helder kijken binnen in onszelf en de eigen verborgen agenda's helder krijgen. Het is voorbij gaan aan de verhalen die we onszelf vertellen en het is respect hebben voor wie we in essentie zijn.

Innerlijke integriteit leidt ons naar een krachtige aanwezigheid in het moment Nu en een diepe verbondenheid met het bestaan. Innerlijke integriteit zal uiteindelijk ook leiden naar uiterlijke integriteit. Geheimen hoeven niet meer geheim te blijven omdat we de illusie in onszelf doorzien. Maskers zullen weg gaan vallen en we zullen steeds transparanter worden naar de ander toe.

In dit hele proces komen we meer en meer thuis in onszelf... ontstaat een diepe rust, een aanwezigheid in dat wat IS en een diep houden van wie we werkelijk zijn. Het onderzoek is heel eenvoudig te doen. Maak er elke dag een 20tal minuten voor vrij, ga zitten, blik terug op de dag en neem jezelf onder de loupe. Wees integer in wat je ziet... dat is alles.

Emilia

Winterstilte

2009-12-26T19:08:00.006+01:00

Vandaag ben ik de winterretraite gestart bij Zininzijn. Een mooie groep mensen en meteen al de diepte en de stilte in. Misschien ben jij ook iemand die aan het eind van het jaar wat meer naar binnen keert en contact maakt met wat in jou leeft? Voor iedereen die daar graag wat extra voeding en inspiratie in wil, deel ik hier graag de introductie die ik vanmiddag heb gegeven.

"Het einde van het jaar nodigt uit tot bezinning en tot inkeer. Het is zo´n moment waarop we terugblikken. Wat heeft het afgelopen jaar ons gebracht? Wat kunnen we er van leren?
Een retraite is zowiezo een moment om stil te staan en contact te maken met wat in jou leeft. Dat wat in jou leeft is dat wat allemaal al geweest is. Al het voorgaande heeft gemaakt wie je nu bent. Maakt of je hier als een stressvol persoon zit of een ontspannen persoon. Dankbaar… frustratie… open… afgesloten… er is een bepaalde staat van Zijn, op dit moment en dat is altijd het resultaat van het verleden. Alleen kunnen we niets met dat verleden. We kunnen niet veranderen hoe het is geweest… we kunnen geen andere keuzes maken met terugwerkende kracht. We hebben het te doen met dat wat er Nu is.

Vandaaruit ontvouwt zich de toekomst. Hoe die toekomst zal zijn hebben we nog geen idee van. Ook al nemen we ons dingen voor, dan nog is het geen garantie dat het leven zich ook op die manier zal gaan ontvouwen. De toekomst zal immer een mysterie zijn.

Toch zijn we niet doelloos overgeleverd aan dat wat komen gaat. Door aanwezig te leren zijn in het moment Nu, kunnen we groeien in bewustzijn en lering nemen van de lessen uit het verleden en in contact komen met de verlangens van ons hart. Dat is allemaal aanwezig in dit moment… en vanuit dat contact en ons open te leren stellen voor het huidige moment, zullen we merken dat we meer in een afstemming komen met het bestaan en dat we de signalen leren zien die het leven ons geeft. Het blijkt dat hetgeen er in ons hart leeft, perfect aangevoeld wordt door het leven en het leven ons leidt langs een pad waar dat wat in jou leeft zich kan gaan ontvouwen.

De toekomst kun je niet doen… het verleden kun je niets aan doen… maar wel kunnen we leren deel te worden van het leven. Dat is het doel van deze retraite. Je thuis te brengen in dit moment… het huidige moment, waar je de grootsheid van het bestaan weer in jouw eigen hart kunt ervaren."

Emilia

God is dood?

2009-12-07T09:13:00.000+01:00

Een paar jaar geleden las ik de uitspraak 'God is dood' en ik vroeg me af... is dat mogelijk? Is dat werkelijk mogelijk? Het enige wat kan sterven is het beeld dat we van God hebben, er een vorm van maken. Dat wat we dan God noemen is verworden tot een creatie... we creëren een beeld van een God, omdat we dat onnoembare zo graag benoemen willen, tastbaar willen maken, een kader willen geven. Maar is dat beeld God? Is het niet een nieuwe illusie? Elke cultuur, elke religie heeft een ander beeld... oorlogen worden er zelfs om gevoerd. En dat allemaal omdat we geloven in onze eigen illusies. Er is geen God in een specifieke vorm... God is dat wat wij er zelf van maken!

In een maandtraining die ik eens deed in India, werd ons gevraagd bewust God te creëren. Hoe ziet jouw God eruit? En je moet weten dat ik totaal atheïstisch ben opgevoed en totaal geen besef had van hoe me tot het Goddelijke te verhouden, maar ja... ik had betaald voor de training en braaf creëerde ik dus mijn God. Een man met lange grijze haren en baard en armen zo groot om ons allen te kunnen omarmen en middenin zijn buik zat in alle stilte en rust de Boeddha. Een prachtige God zoals ik dacht dat God zou moeten zijn. Vervolgens werden we gevraagd ons tot die God te gaan verhouden... er mee te spreken, tot te bidden, er mee te wandelen of desnoods mee te gaan spelen etc. En ik had een geweldige God gemaakt... Hij gooide mij zelfs naar de maan en ving mij weer op. Alles kon ik doen bij mijn God!

En in dat moment viel opeens het kwartje... God deed precies alles wat ik van God had gemaakt en wat ik verwachte dat hij zou zijn! Dat waar we ons toe verhouden is altijd alleen dat wat we er zelf van maken! Het is de reflectie van wat binnen in ons is en niets anders. Hoe wij God zien, is hoe we onszelf zien. En op dat moment ontdekte ik dat ik het zelf was... en BOEM... God was weg... ik was weg... en stilte was daar. God was ik... Ik was God... ook dat was waar. Er was niets buiten mij, alles was in mij, en het leven stroomde in een totale volte door mij heen. Ik ben God! En God is niets! Helemaal niets! Wat een enorme bevrijding! Ik ben niets! En daarmee was ik alles... wat een rijkdom wat een mogelijkheden. Dit is het wat we God noemen... we zijn alles en we zijn niets.

En God is dood? Nee... er gaat nooit iets dood... wat verdwijnt is vorm, is betekenis, maar dat wat IS, is immer daar. De dood is een illusie en kan niet gekend worden. Er is slechts een ervaren... en zelfs de dood zelf is een ervaring... En wat is het dan dat ervaart? Wat daarvan gewaar is? Niet dat wat dood is in elk geval. Dat zou niet kunnen ervaren. Dat wat ervaart, dat IS. Altijd... los van tijd en ruimte... het IS.

Emilia

2009-12-03T06:13:00.003+01:00

Als het leven op zijn kop staat,
ontdek je pas werkelijk wat leven is.

Emilia

Jezelf Zijn

2009-11-19T14:38:00.007+01:00

Mensen zeggen zo vaak: `Ik ben mezelf niet.` Maar denk eens even na, kun je ooit iets anders zijn dan jezelf? Wie zou je anders moeten zijn?
Zichzelf zijn is ook zijn met alle angsten, onzekerheden etc. We hoeven niet iets anders te worden dan we zijn... we zijn allang wie we zijn, alleen onze ideeën houden ons ervan af het te ervaren zoals het is.

Zijn.... is voor mij heel simpel alles Zijn wat ik ben en daarin ben ik thuis. Het is het stoppen met verbeteren, maar vanuit liefde voor wat is verder groeien en ontwikkelen. Nu willen mensen vaak groeien omdat er een afkeur of verzet bestaat tegen wat nu aanwezig is. Maar dat is geen werkelijke groei; het is jezelf voor de gek houden en je komt zo nooit thuis.

Zodra we willen zijn wie we zijn, komt er rust en kunnen gevoelens en emoties in een natuurlijke verhouding tot elkaar komen; zullen de verschillende aspecten van ons menszijn in harmonie gaan functioneren en afgestemd raken op elkaar. Er zal niets verdwijnen, maar omdat het verzet ertegen staakt... tja... ik kan het wel zeggen, maar doe en ervaar. Zelf ontdekken is zo veelzeggender dan de woorden van een ander aannemen.

Emilia

Waarom heeft geen antwoord

2009-10-26T09:49:00.003+01:00

Waarom we zoeken is omdat we veelal niet beter weten. Langzamerhand begint toch het besef door te sijpelen dat wat we zoeken nooit gevonden kan worden. Op dat moment komt er aanvaarding en komt pijn en ongemak tot rust. Vragen verdwijnen omdat het is zoals het is...

Geen een waarom vraag heeft een werkelijk antwoord. En als er een antwoord is, zullen we nooit weten of dat het juiste antwoord is. Een betere vraag zou dan ook zijn: 'Wat kan ik hiervan leren, wat kan ik hier nu mee doen.'

Als we op die manier leren kijken naar dat wat verschijnt in ons leven, kunnen dingen in beweging komen. Zolang we in het verzet zijn, is er stagnatie.
Verzet wil in zichzelf gekend worden precies zoals het is... als het verzet, als de strijd gezien wordt, ervaren wordt, aanvaard wordt, kan de laag eronder ervaren worden en zo ontstaat ruimte. Stapje voor stapje de lagen afpellen vanuit dat wat er nu op dit moment is. Zolang de ogen zijn gericht op het resultaat is groei moeizaam. Het is een valkuil, want in dat wat we wensen is geen onderzoek mogelijk.

Emilia

Lang leve de begeerte

2009-10-19T15:01:00.005+02:00

Met regelmaat kom ik mensen tegen die de strijd zijn aangegaan met het aspect begeerte in zichzelf. Alsof het hun ervan zou weerhouden om in vrijheid te komen en het daarom overwonnen zou moeten worden. Wat een struggle en wat een onnodige strijd. In mijn ogen kun je niet iets uitbannen wat deel is van het bestaan. Alsof je een deel van wat jij bent amputeert en daarmee vollediger zou zijn. Raar toch?

Elk aspect van menszijn is er om een bepaalde reden... zolang wij het aspect niet werkelijk willen leren kennen, werkelijk aanvaarden neemt het in grootte toe en ervaren we het als lastig. Maar in het toestaan ervan, in het zelfonderzoek zien we dat het helemaal niet de vijand is die we aanvankelijk er van maakten. Onderstaand stukje schreef ik een paar jaar terug:

Er is niets mis met begeerte te voelen.... Het is een heerlijk drijvende, spirituele kracht, die ons aanzet in beweging te komen, actie te ondernemen en zelfs maakt dat we groeien. Puur de begeerte ervaren en kennen en toestaan is fantastisch. De aanname dat begeerte een aspect zou zijn, wat we niet in onszelf zouden moeten hebben... geeft opnieuw een innerlijke strijd.
Als je begeerte aan een nader onderzoek onderwerpt is alleen het idee dat het tot een resultaat zou moeten komen de veroorzaker van het lijden... Het perse willen verwezenlijken is de gedachte die we geloven en die de veroorzaker lijkt van het grote probleem, maar de begeerte in zichzelf ervaren is fantastisch! Dus geniet lekker van begeerte! En droom... ervaar... geniet... in vol bewustzijn!!!

Emilia

Wat doe jij als je gelukkig wilt zijn?

2009-09-18T15:29:00.001+02:00

Ken je dat? Je voelt je ongemakkelijk… niet helemaal tevreden met hoe het allemaal gaat en je zoekt iets maar je weet niet wat. Er komt een soort ongedurigheid en rusteloosheid. Je gaat piekeren over je relatie, over je werk, of gaat dromen van een ander huis, een andere plek om te leven. Je gaat fantaseren, mijmeren over hoe het zou kunnen zijn en je hoopt op een wonder.

Hoe raar het ook klinkt.. maar als je gelukkig wilt zijn, dan helpt dit allemaal niet! Wat ook niet helpt is je best gaan doen om gelukkige situaties te creëren. Affirmeren helpt niet. Soms even tijdelijk, maar de onderliggende lading zul je hier nooit mee oplossen.
Zolang we een poging blijven doen om weg te komen van wat er op dit moment is zullen we nooit helemaal volledig gelukkig zijn. De situatie kan ogenschijnlijk gelukkig lijken, maar bij de eerste de beste tegenslag ben je weer terug bij af.

Wat dan wel te doen? Waar te kijken, waar te starten, wat te doen? Misschien heb je het wel eens gehoord: “Op de bodem van de put is het nooit zo donker als verwacht.” En de uitnodiging is dan ook je te laten zakken in die put van ongemak, van gevoelens die je niet wilt laten zijn. Je er in laten zakken is niet meer en minder dan de gevoelens toe te staan die er zijn en helder om je heen blijven kijken.

Als dit lastig voor je is, dan begin eens in het klein. Als je een lichte hoofdpijn hebt, neem dan niet meteen een aspirientje, maar ga rustig op de bank zitten of liggen en volg met je aandacht de pijn in je hoofd. Observeer elk detail, elk gevoel, elke sensatie. Hoe langer je dit doet, hoe meer je zult waarnemen. Vaak ook brengt dit verlichting in de pijn.
Later kun je dit uitbreiden naar de meer lastige gevoelens. Doe er steeds niets mee, wees ermee, kijk ernaar en je zult zien hoe de geest helderder wordt en dat je steeds minder weg hoeft van wat er is. In die ruimte ontstaat een ander soort geluk… en begrip. Je ziet dat alles in het leven komt en gaat, je er eigenlijk heel goed tegen kunt en je zult de dingen beginnen te aanvaarden hoe ze werkelijk zijn. Daarin ontstaat ontspanning, geluk en vrede van binnenuit.

Emilia

Zijn zonder niets te zijn

2009-09-16T18:44:00.001+02:00

Laten we zijn zonder niets te zijn.

Emilia

Van moment tot moment

2009-09-10T06:09:00.005+02:00

"Als ik iets bestudeer, moet ik er van houden. Als je een kind wilt begrijpen, moet je het liefhebben en het niet veroordelen. Dan moet je met dat kind spelen, op heel zijn manier van bewegen en al zijn eigenaardigheden letten en op de manier waarop het zich gedraagt; maar als je het met louter afkeuring en verzet benadert of berispt, blijft het kind onbegrepen. Precies zo moet je, voor begrip van dat wat is van moment tot moment letten op wat je denkt, voelt en doet. Dat is namelijk het feitelijke, dat wat aan de orde is."

Deze tekst van J. Krishnamurti geeft op een prachtige manier de sleutel naar 'vrij zijn' weer. Er is niet meer te doen, dan steeds te zien... jezelf te zien en gade te slaan... de ander te zien en gade te slaan. Ook de momenten dat je niet wilt zien, bewust worden en observeren. Ook de meningen die je over jezelf of een ander hebt zien en gadeslaan. De twijfels die je over dit artikel hebt en de twijfels of het voor jou mogelijk is het zo te kunnen doen, zie het gewoon zoals het is, zonder er iets aan te willen veranderen. Zie jezelf zoals je bent... Steeds opnieuw weer zien zoals het is...

Hoe geef jij dit ´zien´ vorm in jouw leven? Lukt het je de dingen steeds gade te slaan, te observeren, te bekijken en te zien zoals het is. Of ben je bezig er steeds iets anders van te willen maken? In dat geval kun je ook dat weer zien zoals het is!

Simpel he?

Emilia

Nooit weggeweest

2009-09-07T20:05:00.000+02:00

Niet in woorden te vatten, een puur innerlijk weten van de heelheid, de eenheid en de onderlinge verbondenheid van het leven. Het doorzien van de illusies waar we in gevangen zitten en de vele lagen en dimensies kennen. Is dat waar zoveel mensen zo naarstig naar op zoek zijn?

Je kan het verlichting noemen, maar dat woord geeft voor mij niet weer wat bevrijding in al zijn grootsheid is. Met het woord ´verlichting´ lijkt het te worden tot een ding, tot iets wat bereikt kan worden, tot een staat van Zijn die op een bepaalde manier is en ook nog eens permanent dan zo is. Maar kan iets ooit in een permanente staat zijn? Niets is permanent... alles is in beweging... alles is aan verandering onderheving, dus ook de uitdrukking van dat alomvattende Zijn wat IS.

Niets te bereiken, nergens te komen, gewoon voortbewegen in dat wat IS. Daarin ligt vrijheid besloten. Alles is altijd al daar geweest. Nooit weggeweest.

Namasté
Emilia

Conditioneringen zijn conditioneringen

2009-08-27T17:20:00.004+02:00

Conditioneringen zijn conditioneringen en zullen altijd onderdeel van jouw systeem blijven. Als je eens hebt leren fietsen, zul je altijd blijven kunnen fietsen ook al doe je het misschien wel nooit meer.
In ons leven leren we dingen bij... met therapie... door van anderen te leren... door onze neus te stoten en zo leren we dus steeds nieuwe dingen er naast. In plaats van fietsen kunnen we dan ook ineens schaatsen.

Naarmate we ons meer bewust worden van onszelf, is er meer helderheid en ontstaat er een keuzemogelijkheid om het een of het ander te doen. We zijn ons bewust van onze conditioneringen, maar laten ons er dus niet meer door leiden. Daarmee zijn ze alleen in essentie niet verdwenen. Als het moet kun je het nog altijd uit de kast trekken of ze trekken jou ineens uit de kast. :-)

Transformatie in bewustzijn betekent dat de gehechtheid aan de bestaande conditioneringen verdwijnt en er een nieuw perspectief, en daarmee nieuwe mogelijkheden, tot onze beschikking komt. Maar niets is daarmee verdwenen... alles is nog altijd daar.

Emilia

Weerstand

2009-08-17T19:56:00.004+02:00

Weerstand is niet meer en minder dan een gedachte over dat wat IS.

Emilia

Nergens anders

2009-08-13T06:28:00.002+02:00

Bewustwording is alleen maar mogelijk in dat wat we nu Zijn.
We kunnen nergens anders starten.

Emilia

Als je iemand pijn doet

2009-08-10T10:39:00.006+02:00

Nooit zullen we weten hoe de dingen gaan. We kunnen ook niet voorkomen anderen pijn te doen. Pas in het zetten van onze stappen, ontdekken we de uitwerking ervan.
En wordt iemand geraakt door hetgeen jij doet, ervaar dat dan… en voel wat het met je doet en sta de ervaring helemaal toe. Observeer wat gebeurt en blijf opmerkzaam naar hetgeen er in jouw lichaam plaatsvindt. Sta elk gevoel, elke sensatie toe.

Het is heel goed mogelijk dat de mind van alles uit de kast trekt om van het nare gevoel weg te gaan, maar zie ook dat voor wat het is en laat het zich afspelen zonder er in mee te gaan. Het Zijn slechts verhalen in een hoofd. Verdedig je niet, verklaar jezelf niet… Zoek geen afleiding, ga niet eten, tv kijken, weglopen, drama maken of inhoudelijk reageren, maar luister gewoon naar wat de ander te vertellen heeft. En ontvang alles wat daarin aanwezig is. Ontvang de pijn van de ander en blijf in contact met je eigen pijn. Dat is alles.

Vandaaruit ontstaat verbinding, ontstaat verbondenheid. In het ervaren van jouw eigen innerlijke wereld, in het ja zeggen tegen elk gevoel wat in jou aanwezig is, heel je niet alleen je eigen pijn, maar opent je hart zich als vanzelf ook voor de ander. Dan pas kan de boodschap die de ander zegt volledig gehoord worden en kan ook de pijn van de ander helen.

Emilia

Voorspoed en Perceptie

2009-07-31T08:58:00.003+02:00

Mijn allereerste filmpje!

Goed voelen?

2009-07-29T17:10:00.000+02:00

Laatst zei iemand tegen mij: ‘Het gaat er toch om, dat we ons goed voelen?’ En ik vroeg: ‘Is dat zo? Gaat het er om dat we ons goed voelen?’

Het zou toch te gek voor woorden zijn, dat als je een kind ziet lijden, je je goed zou moeten voelen, dat als je in een oorlogsgebied rondwandelt en mensen om je heen ziet sterven, je je goed zou moeten voelen, dat als je iets eet wat niet gezond is voor je lichaam, je je goed zou moeten voelen…

Ja, ik weet het. We leven in een oplossingsgerichte maatschappij. Klein hoofdpijntje en ogenblikkelijk wordt er naar het aspirientje gegrepen. Vervelende zweetlucht? De deoroller staat klaar. Lastige klant? We wijzen meteen naar onze leveringsvoorwaarden. Iets vervelends op tv? We zappen naar een andere zender of grijpen naar de chips.

Maar wanneer sta je als mens nu werkelijk stil bij wat er allemaal plaatsvindt in jouw leven en in de maatschappij waarin je leeft. Eens werkelijk zien wat er gebeurt en de bijbehorende lastige gevoelens eens voor een moment helemaal toestaan. Echt voelen wat het met je doet als iets pijn doet. Helaas hebben velen van ons dat niet geleerd, maar zodra we het gaan doen zullen we met nieuwe ogen naar de situatie gaan kijken.
We kunnen tot de ontdekking komen dat hoofdpijn ons verteld het wat rustiger aan te gaan doen. We kunnen ontdekken dat we kwalijk ruiken vanwegen een verkeerde voeding. We kunnen ons weer vanuit het hart gaan verbinden met het ongemak van een ontevreden klant en ga zo maar door.

Onze gevoelens ervaren - ook de ongemakkelijke - maakt dat we meer verbondenheid zullen gaan ervaren met niet alleen onszelf, maar ook met alle mensen om ons heen. Het maakt zichtbaar wat er aan de hand is en spoort je aan een andere weg in te slaan. Een vervelend gevoel is een richtingsaanwijzer die je vertelt dat er iets niet in orde is. Leer het te ervaren, sta het gevoel eens helemaal toe en word weer mens! Het is absoluut de moeite waard.

Emilia

Waanzin

2009-07-11T07:14:00.002+02:00

Zolang er denken is, doen we het met het denken. Alles wat in het bestaan aanwezig is, is er niet voor niets en heeft zijn kwaliteiten. Maar elke gedachte voor waarheid aannemen is waanzin. Dat kun je zelf toch wel bedenken?

Emilia

Fijn om hetzelfde te zijn?

2009-07-09T11:50:00.000+02:00

Allemaal kijken we door een unieke bril de wereld in… hoe we kijken komt voort uit wat we hebben geleerd, de cultuur, de familie waarin we zijn grootgebracht, de indrukken die we op hebben gedaan in ons leven, de situaties die ons pad gekruist hebben en zoveel meer.

Die bril kun je niet zomaar af zetten. We zijn er meer verbonden en is één met wat je bent. Wie we zijn is ontstaan door alles in ons leven en zou onze bril er niet meer zijn, is er geen identiteit, geen manifestatie, is er slechts een energie zonder tastbare vorm... We zouden hier niet rondlopen in deze lichamen.

Als we niet allemaal een unieke bril hadden waardoor we de wereld in kijken, zou de wereld vast en statisch zijn, bewegingsloos en is alle diversiteit verdwenen. Onze verschillen zijn een manifestatie van de veelkleurigheid die het leven is. Dat is voor mij de schoonheid... dat is voor mij wat leven is.... dat is wat voor mij wat het paradijs op aarde is...

De momenten ik gedacht heb dat we allemaal dezelfde bril moesten dragen, was ik in strijd met de diversiteit in het leven. Ik dacht dat mijn bril de enige juiste was en probeerde dan ook wanhopig iedereen door mijn bril te laten kijken. Soms leek het of dat lukte, omdat ze op dezelfde manier in het leven stonden als ik... maar altijd was er wel ergens iets waar die ander toch net weer anders over dacht. Soms duurde dat jaren, maar altijd was er wel ergens een verschil in hoe we de dingen zien.

Toen ik op een gegeven moment werkelijk zag ik slechts mijn eigen perceptie op de werkelijkheid kon zien en niemand anders werkelijk ook op die manier zou kunnen kijken. Het gevolg was dat ik een tijdlang heb geprobeerd om dan maar helemaal zonder bril te leven, maar dat was een nieuwe illusie. Haha! Het idee geen identiteit te kunnen hebben is een nieuwe bril opzetten in zichzelf. Zo van: geen bril hebben is beter dan wel een bril hebben, maar ook dan kijk je dus op die manier de wereld in. Jouw bril beweegt met je mee door jouw leven en is gevormd uit elk moment dat je leeft... verandert ook steeds... met elk nieuw inzicht kijk je anders de wereld in.

Prachtig toch?

Emilia

Leven is niets anders dan relaties

2009-07-04T16:22:00.000+02:00

Leven is niets anders dan relaties... We bestaan uit de contacten die we hebben. Zelfs de relatie die we hebben met het huishouden, met het werk, met onze omgeving, bepaalt hoe we ons voelen en hoe we de wereld inkijken.
De enige plek waar een relatie in harmonie kan komen is in onszelf. Daar, binnen in ons hart, leeft onze wereld... daar leven de mensen, daar leeft de liefde, de vreugde en de niet-vreugde en de grootsheid van elk contact.

Emilia

Heb het lief

2009-07-02T08:03:00.003+02:00

Niets blijft zoals het is... alles verandert... ook dat wat jij denkt dat je bent, dat wat jouw naam draagt, is over een seconde iets anders dan dat het nu is.

Dus de rest van je aardse verblijf? Wees nieuwsgierig en ontdek wie je bent. Elk moment, steeds maar weer, opnieuw en opnieuw en opnieuw. Grijp niet vast, heb geen verwachtingen, heb geen idee, maar ontdek, ontdek, creëer en heb lief. Heb alles wat verschijnt zo lief, zo ontzettend lief, dat je hart zo groot wordt als alles in dit bestaan en nog groter dan dat. Heb het lief. Zelfs als je hart ineenkrimpt tot een speldenknop. Heb het lief!

Emilia

Don´t fight with the mind...

2009-06-30T22:35:00.001+02:00

´Don't fight with the mind, just become friends with her.'

Dus ja.... heet het denken welkom en kijk ernaar net als dat je naar een kind kijkt of een goede vriend, en zie het als iets wat verschijnt in jou... in jouw ruimte. Ontdek wat het doet, hoe het doet, wat het uit de kast trekt om gezien te worden.
Er naar kijken, is vrienden er mee kunnen worden. In het kijken is de ruimte en de liefde en kun je uit de identificatie blijven.

Emilia

Aandachtig stromend één zijn

2009-06-29T07:33:00.006+02:00

Een reis naar het gebied van één zijn, een reis naar dat wat ik in essentie ben. Een plek waar geen voor- of afkeur meer is, een plek waar ik samenval met al wat is en waar de liefde in mij naar hartelust stroomt.
Dankbaar dit zo diep in mij te mogen ervaren; wat één zijn met het leven is. Ontdaan van de pantsers van gedachten, illusies en gewoon even helemaal totaal zijn, geheel stromend zijn...

Aandachtig zijn... de ene voet gaat, de andere voet gaat. In de volle aandacht zijn met het gaan van mijn voeten. Zo gaat rechts, zo gaat links. Steeds maar door en door en door. Gedachten die dwalen, die gaan naar zaken die komen, naar zaken die geweest zijn. Steeds creatiever wordt het brein zijn aandacht te krijgen, maar ik ga door. De aandacht is bij mijn voeten. En dan weer een prikkel, een blik in mijn ooghoek en de gedachte is weer gemaakt, ben weg van mijn voeten. Zien waar mijn aandacht is, de gedachte verwelkomen en weer terug naar mijn voeten. Steeds weer en weer dezelfde beweging, sprongen van er van weg en er weer naar toe. Ik geniet het spel dat mijn hoofd met mij speelt. Hindernissen die genomen moeten worden, ik zie het als een uitdaging en een machtig mooi spel.

Het zitten... de aandacht naar de buik die op en neer gaat. De gedachten die komen en gaan zijn hetzelfde. Naarmate de dagen vorderen blijven gedachten ook langer uit. Soms lege gebieden, in aandacht zijn in niets. Vrede en rust zijn dan in mij. Alles gebeurt en ik ben en ik ben. Dat is alles wat er is. Ik ben!

Het leven is eenvoud, is schoonheid en in dankbaarheid en in vreugde... besef ik mij niets anders dan dat leven te zijn. Een stromend Zijn. Dankjewel.

In het kader van de zomerretraite die ik begin augustus zal geven bij Zininzijn, deel ik graag deze persoonlijke meditatie-ervaring van mijn allereerste retraite. De schoonheid ervan draag ik nog immer in mijn hart.

Emilia

Schaarste

2009-06-28T12:07:00.003+02:00

Schaarste is de creatie van de gedachte van tekort.

Emilia

Wat is liefde?

2009-06-26T17:49:00.001+02:00

Liefde gaat verder dan genegenheid voor een persoon. Liefde is totaler; het is dat wat je ergens diep van binnen voelt als je open in de wereld staat.
Totale liefde ontstaat als elke illusie is doorzien en je dan nog steeds tot in al je cellen voelt dat het leven door je heen stroomt, terwijl je weet dat er geen jij meer is.
Dan voel je wat liefde is. Op zulke momenten breidt het zich uit naar elk mens, elk dier, vijand, wat dan ook... Het is onvoorwaardelijk, puur en aanwezig. Totaal in jou!

Emilia

Opgeven of overgeven

2009-06-24T21:06:00.002+02:00

Is er tijd om op krachten te komen? Neem je je tijd om even stil te staan?
Als je even uitrust is het dan opgeven? Als je je overgeeft is het dan opgeven?

Het bestaan reikt ogenblikkelijk uit als je je overgeeft. Het doet, het neemt het over als jij je eraan overgeeft. En dan kan jij daarin participeren. In afstemming met het leven vind je dan een nieuwe weg… een weg die zich voor je ogen zal ontvouwen.

Als je het echter opgeeft neemt het bestaan het ook over, maar dan ben je er geen deel meer van. Je voelt je afgescheiden, mislukt, alleen. Het is een wereld van verschil die voortkomt uit hetzelfde moment, waarin je even niets doet. De uitkomst start bij de betekenis die je geeft aan jouw eigen stilstaan, hoe je jouw eigen tijd interpreteert om op krachten te komen. Geef niet op, maar geef je over… en er zullen altijd nieuwe wegen opengaan.

Emilia

Willen of verlangen?

2009-06-23T11:53:00.001+02:00

De wil is dat wat zich ontvouwt vanuit verlangen. Vanuit het verlangen wordt de actie geboren en dan zeggen we dat we iets willen...

Verlangen op zijn beurt komt weer voort uit de vanzelfsprekendheid van groei.

Zowel 'wil' als 'verlangen' zijn enerzijds een uitdrukkingsvorm van de creatie in het leven, anderzijds dingen die onze mind kunnen vastgrijpen. In dat laatste geval is er onvrijheid, in het eerst geval is het gewoon zoals het is.

Emilia

Ik ben een andere jij

2009-06-16T18:42:00.006+02:00

Is er een jij, is er een mij, is er buiten, is er binnen...
Nergens anders dan in mij ervaren.... is er ooit iets buiten mij?
In het licht van het bewustzijn verdwijnt de jij... en uiteindelijk mij.
Ik ben een andere jij.

Emilia

Gelukkig zijn zit altijd in jezelf

2009-06-02T19:29:00.012+02:00

Zoals wij ons van binnen voelen, zo drukken wij ons uit in het bestaan... zo zullen de dingen ook om ons heen gebeuren...

Er is een onlosmakelijk verband tussen onze binnenwereld en de buitenwereld. Vaak denken we dat de buitenwereld een andere wereld is, maar als we dieper kijken, zien wij dat de wereld slechts datgene reflecteert, wat onze innerlijke beleving is. De twee werelden blijken naadloos op elkaar aan te sluiten en in werkelijkheid één te zijn.

De momenten je twijfelt of het bestaan je wel alles geeft wat je nodig hebt, ervaar je tekort, ervaar je innerlijke strijd. Je ziet dan ook alles wat er niet is... en vergeet te ervaren wat er wel is.
De momenten dat je vervuld bent met alles wat je bent, blijkt het bestaan je alles te geven en ervaar je de overvloed... zijn jouw relaties goed, zijn je contacten goed, komt naar je toe wat nodig is en is jouw wereld heel en compleet.

De innerlijke beleving is jouw enige realiteit... of dat nu de beleving van jezelf is of de beleving van dat wat je buiten je plaatst... in jou wordt het ervaren en daarmee is het jouw wereld... is het jouw werkelijkheid.

Zodra je dan ook de gedachte hebt, dat er iets niet goed zou zijn in jouw wereld, is de enige plek waar je kan kijken in jezelf... Gelukkig zijn zit altijd in jezelf!

Emilia

Ontwaken

2009-05-31T22:47:00.003+02:00

Uit de winterslaap
open ik de ogen
en herinner mij
hoe alles al aanwezig was.

Nooit is er iets weggeweest,
geen tijd is er verstreken.
Niets van het leven
heb ik gemist.

Ik kus het gras
en speel met dromerige ogen
met een libelle in het gras.

Dans op blote voeten
met mijn gedachten naar de horizon
in de eindeloze zee van altijd thuis.

Niets vergeten,
niets verloren,
ben ik in dit moment geboren.

Emilia

Werkelijk ontmoeten

2009-05-30T19:42:00.008+02:00

Stel dat jij jezelf vandaag eens werkelijk ontmoet... en dan bedoel ik werkelijk ontmoet! Dat je voor de spiegel staat en eens in je eigen ogen kijkt en ziet wat daar te zien is. Dat je jezelf ziet, precies zoals je bent... met al jouw gedragingen, gewoontes, verlangens, eigenschappen - goed of slecht.

Je in je eigen ogen kijkt, en ziet dat jij ook alles bent, wat je niet wilt zijn. Dat je het gewoon simpelweg bent. Dat je nare eigenschappen hebt, je je soms onbehoorlijk gedraagt, je een mens bent die jaloers kan zijn en zich liever beter voordoet dan hij is.

En je ziet hoe graag je het anders had willen hebben. Maar je weet... dit is wat je bent, simpelweg omdat je het nu eenmaal bent.

En als ik je dan vertel dat wie je daar ziet gewoon is wie je bent... en dat dat helemaal oké is. Dat daar helemaal niets mis mee is! Dat je gewoon simpel dat bent, wat je bent... Wie zou je anders moeten zijn? Je bent toch wie je bent?

En als je dat ziet... jezelf zoals je bent... kijk dan eens naar de bomen en vertel ze wie je bent. Kijk eens naar de sterren en vertel ze wie je bent. Ga op het marktplein staan en vertel aan alle mensen dat jij bent wie jij bent. Jij bent die mens die dat allemaal is! Met al die eigenschappen die we nu eenmaal allemaal hebben als mens. Kijk eens naar de wereld en vertel haar wie je bent...

Emilia

De Meester

2009-05-12T09:23:00.002+02:00

Als de geest helder is, zien we dat alles gaat zoals het gaat en we niet werkelijk iets kunnen veranderen. Het leven leeft zichzelf en de dingen zijn zoals ze zijn. De illusies zijn doorzien en verlichting in de geest ontstaat. Aan de andere kant is er de wereld van de tegenstellingen... voor velen heel bekend. In deze wereld leeft het hart en in ieder van ons leeft zo'n hart dat kan uitreiken en pijn en vreugde kan voelen. Verbonden met al het leven, maakt het dat we eenheid kunnen ervaren... dat we weten dat jouw pijn mijn pijn is, mijn vreugde jouw vreugde is en dat alles wat gemanifesteerd wordt in onszelf ervaren wordt. Het hart maakt dat we in beweging komen en dat we doen wat nodig is als ergens leed of pijn is.

Zolang we echter de illusie niet doorzien hebben dat we niet werkelijk iets kunnen doen, en niet werkelijk iets kunnen veranderen, zullen we handelen vanuit veroordeling, vanuit goed en fout en zien we zwart en wit. Als we deze illusie wel doorzien hebben ontstaat iets anders... dan weten we namelijk dat er geen goed en fout is, maar dat alles goed is zoals het is. Als tesamen met dit inzicht ook nog eens het hart opengebloeid is, ontstaat de meester.

De meester kent de illusies, maar reikt uit vanuit het hart zonder te oordelen, zonder vragen. De meester weet dat hij leeft in de duale wereld en zet zijn innerlijke non-duale wereld in om onvoorwaardelijk uit te kunnen reiken naar de ander. Zolang het gebied van eenheid nog niet gekend is, zal men nooit zo onvoorwaardelijk kunnen uitreiken en zelfs compassie kunnen hebben voor hen die het lijden veroorzaken.

De meester heeft alles even lief, maar schroomt niet zijn of haar bijdrage te leveren aan het bestaan.
Koester je hart, weet dat het hart waarheid spreekt, maar doorzie tevens de illusies van de denkgeest.
Dan word ook jij een waar meester!

Emilia

Toeval bestaat niet

2009-04-21T10:19:00.000+02:00

Ik geloof niet in toeval. Vaak komen dingen op ons pad als we ze nodig hebben en hoe meer we onze ogen open hebben, hoe meer we deze kadootjes die het bestaan ons geeft kunnen ontvangen.

Emilia

Keuzevrijheid

2009-03-15T11:49:00.000+01:00

Of een keuze juist is of niet juist is weet je pas als je hem maakt. Dagenlang piekeren over welke weg te gaan, welke beslissing te nemen of proberen te bedenken of het wel of niet een goed resultaat zal hebben? Al deze overdenkingen hebben helemaal niets van doen met wat er werkelijk is. Het is mindstuff waar je helemaal dol in kan draaien en die je afhoudt van het moment Nu. Of een keuze juist is of niet juist is zul je pas weten als je eenmaal een keuze hebt gemaakt. Tot die tijd ben je aan het navelstaren en is het een zelfbevrediging voor jouw duale mind die zichzelf in stand wil houden.
Blijf er niet in hangen, doe het gewoon, maak een keuze, welke dan ook en als dan later blijkt dat het niet passend is, is dat moment vroeg genoeg om weer een nieuwe keuze maken. Elk moment geeft je de gelegenheid van richting te veranderen. Altijd!

Emilia

Vrij zijn kun je niet doen

2009-03-03T07:07:00.003+01:00

Vrij Zijn kun je niet doen;
het ontvouwt zich als je stopt met het zoeken naar ‘vrij zijn’.

Emilia

Betekenisgeving

2009-02-26T11:56:00.001+01:00

Betekenisgeving. Zo vanzelfsprekend, maar weet je dat het iets is wat alleen maar in de mind plaatsvindt? Betekenisgeving is nooit hetzelfde als wat er plaatsvindt. Onze mind is doorlopend de dingen aan het interpreteren, verklaren, vergelijken en zoveel meer. Zodra er een betekenisgeving is ontstaan gevoelens, komen we wel of niet in actie en is er dus een uitdrukking in het leven.
Zonder betekenisgeving is alles eender, zie je dat het leven slechts het leven is, omdat jij de unieke kleur er aan geeft. De eenheid kennen, weten dat niets werkelijk iets betekent, geeft een ongekende vrijheid. Vanaf dat moment zal elke betekenis die we ergens aan geven gestoeld zijn in een diep weten dat het niet waar is. Het betekent dat we wendbaar worden in de interactie, vrij worden van onze gedachten en net zo vrij zijn wel of niet een betekenis toe te kennen aan hetgeen ons pad kruist.

Alles wat ik zie, betekent helemaal niets.

Emilia

Ik ben mezelf niet

2009-02-20T09:02:00.000+01:00

Zo vaak hoor ik mensen zeggen: 'Ik ben mezelf niet'.
Maar wie ben je dan, als jij jezelf niet bent? Zijn er dan soms twee van jou? Een jezelf en een niet-jezelf?
Het is de moeite waard jezelf op zo'n moment serieus die vraag te stellen. Kijk eens heel goed. En misschien kom je dan tot een opmerkelijke conclusie.

Je kan nooit iets anders zijn dan jezelf...

Heb een fijne dag,
Emilia

Zijn waar je bent

2009-01-28T12:16:00.001+01:00

We kunnen alleen maar daar zijn waar we zijn. Het is een grote illusie te denken dat je ergens anders zou kunnen zijn. Als je in strijd zit, vast zit in jouw gedachten, in het ongemak, dan is dat wat er is. Er is niet iets anders... Aanvaarden wat is, is niet proberen te accepteren om er uit te geraken, maar is aanwezig zijn in dat wat is. En dat ben je eigenlijk altijd... Je kan nergens anders zijn.

Als je vast zit in het idee dat je de dag niet door zou kunnen komen... staat de tijd dan stil? Nee... de dag gaat gewoon verder en met alle gesputter en weerstand in jou kom je dus de dag door. Het kon dus... Je bent de dag doorgekomen! Het idee dat je de dag niet door zou kunnen komen is een illusie. Blik terug op je leven. Heb je ooit ergens niet aanwezig in kunnen Zijn? Je was er... al die tijd... en alle ellende en ongemak kon je dus kennelijk aan en daarin bleef je overeind, want je bestaat nog steeds. Mooi he? Dat je krachtiger bent dan je eigenlijk denkt. Mocht je ooit weer denken dat iets niet te doen is? Herinner je dan dat het slechts een gedachte is, want je bent het dus al aan het doen! Je bent aanwezig in dat wat is. Altijd!

Emilia

Verhalenmakers

2009-01-15T08:05:00.002+01:00

We interpreteren zaken en gebeurtenissen zoals we denken dat het is. Vanuit onze eigen visie, onze eigen waarheid, die niets anders is dan een idee in ons hoofd. Onze waarneming is altijd gefilterd door onze ideeën en aannames die we in de loop van ons leven hebben opgedaan. We kunnen alleen van daaruit kijken, en hebben als het ware een unieke kleur bril op ons hoofd waar alleen wij door kunnen kijken. Nooit kun je kijken vanuit het perspectief van de ander, want zodra je dat probeert wordt het weer gefilterd door je eigen bril. Wat dat aangaat kennen we de ander niet en zullen we die ook nooit kennen. Wat voor jou logisch is, is voor een ander helemaal niet logisch, want die kijkt nu eenmaal door een andere kleur bril de wereld in.

Als je dit werkelijk doorgrondt, kan je tot een diepere verbinding komen in het contact, die voorbij gaat aan alle verhalen die je over en weer aan elkaar hebt.
Het doorzien van de verhalen waar je in gevangen zit is prachtig, want op dat moment valt elk oordeel weg, valt elke lading, frustratie of wat dan ook weg en is er gewoon een eenvoudig ontmoeten van elkaar, in dat wat IS.

Elk verhaal, of het nu positief of negatief is, blijft een verhaal. Het moment je dit werkelijk ziet, vindt bevrijding plaats.

Emilia

Afscheid in één Zijn

2009-01-07T08:40:00.000+01:00

Kijkend in elkaars ogen
in schoonheid, aandacht, rust en ruimte
zo wetend dat het goed is.
Jij daarheen, en ik hier
elk ons eigen pad
onze eigen kleur.

In de ontmoeting onzer ogen
vloeit de liefde in alle eenvoud
warm, zacht, respectvol en teder.

Zonder verhaal
zonder goed en fout
golvend op de tedere aanraking van wat IS
zie ik de schoonheid van jouw Zijn
ervaar ik God in jou, God in mij
in slechts één Zijn...

En alles vloeit in deze dag van vreugde,
lachen, tranen, blij, verbondenheid
geraakt in het afscheid, en samen in het Zijn.

Een kijkje in jouw ziel, in mijn ziel,
krachtig, ontroerd, herkenning,
twee mensen, twee wegen, samen zo één en elk zo alleen.
Het loslaten van de vorm, een afscheid met jou, zo eerlijk zo puur, zo groots.
Respect is wat ik voel en kracht is wat ik ervaar.

Een loslaten wat ons alles geeft,
alle mogelijkheden op ons verdere pad.
Ik ben een andere jij.
Jij bent een andere mij.
Zo samen in de diepte van de ziel,
onveranderlijk in de eeuwen van de tijd
neem ik afscheid van mijn 'vrouw zijn van' jou,
neem jij afscheid van jouw 'man zijn van' mij.

Lief mens, ik hou van je.
Veel moois op jouw verdere levenspad.

Emilia

Bevrijd je uit het drama

2008-12-29T08:56:00.000+01:00

Elk drama, elke twijfel, welk hersenspinsel dan ook.
Het zal allemaal weer vanzelf verdwijnen.

Haal diep adem, ga zitten en wacht af. Observeer je eigen gedachten, die herhalen wat zo vreselijk lijkt, die oplossingen pogen aan te dragen om eruit te geraken, die twijfels zaaien omdat jij denkt dat het een beter dan het ander zou zijn.
Zie het gewoon voor wat het is, en haal opnieuw diep adem en zit. Sluit je ogen en mediteer. Zit met dat wat er is en wacht rustig af. Geef de geest de tijd tot rust te komen. Bevrijd je uit het drama door niets te doen en weet dat elke sleutel in de stilte aanwezig is.

Emilia

Vanzelf

2008-07-06T18:10:00.000+02:00

Als je stopt met het te 'willen begrijpen',
wordt het vanzelf helder!

Emilia

Elkaar begrijpen

2008-07-02T09:13:00.000+02:00

Kunnen we begrijpen waarom een ander de dingen doet zoals ie ze doet?

We hebben allemaal een andere belevingswereld en die wereld van een ander helemaal 100% begrijpen zal nooit werkelijk lukken. Simpel omdat we nu eenmaal niet zo zijn als die ander. We hebben allemaal onze eigen geloofsovertuigingen, onze eigen standaard van wat normaal is en wat niet, zijn anders opgevoed, hebben andere voorbeelden gekregen in ons leven, soms ook opgegroeid in een andere cultuur en zo we kijken we allemaal door een unieke bril de wereld in. Geen één bril is hetzelfde. Hoe kan je dan een ander werkelijk begrijpen?

Hooguit kunnen we dingen herkennen in die ander en dan denken we ons maatje te hebben gevonden, maar het is dan niet meer dan een bevestiging van onze eigen ideeën en overtuigingen.
De ander leren kennen is namelijk niet hetzelfde zien als waarin je jezelf herkent, maar ook tot je nemen wat in jouw ogen onbegrijpelijk is. Als je dat tot je kunt nemen kan jouw innerlijke wereld groeien en zul je steeds nieuwe dimensies erbij exploreren. Dit in het volle besef dat jij niet net zo hoeft te zijn als die ander, en dat dat ook nooit zal lukken, maar dat je jouw eigen unieke manier van leven in de wereld neer mag zetten. Jij doet de dingen op jouw manier en de ander op zijn of haar manier en aan elkaar zie je waar je vastzit in je eigen overtuigingen. Dat laatste is een uitnodiging om een nieuw perspectief te verkennen. Niet omdat het beter of juister is, maar omdat het leven ons nu eenmaal doorlopend uitnodigd om verder te groeien.

Willen 2 mensen met elkaar samen door het leven gaan in een relatie, zullen ze 'moeten' leren elkaar in de verschillen te ontmoeten. Ook al lijkt dat soms lastig. Als je elkaar kunt zien zoals je bent, zonder dat er iets anders hoeft, dan kan het zijn dat er zich een derde nieuwe zienswijze ontwikkelt, die voorbij gaat aan beider individuele kijk op de dingen. Dan geeft de relatie zelf een nieuwe richting aan en ontwikkelt zich een nieuwe dimensie wat relatie heet. Die bestaat zonder dat de individualiteit van de beide personen aangetast is. De vorm van de relatie kun je niet bedenken vantevoren... dat ontvouwt zich vanzelf als je beiden bereid bent de ander te ontmoeten zoals het is.

Emilia

1 Procent

2008-06-27T17:21:00.001+02:00

Van alle mogelijkheden die we hebben als mens,
hebben we hooguit één procent bewust.

Emilia

Perfectie

2008-06-03T20:55:00.000+02:00

Er is niet meer dan dit moment... hoe kan ik schrijven over het geluk wat gisteren tot mij kwam? Hoe kan ik schrijven over de momenten dat mijn hart geraakt werd en ze vertellen alsof het nu zo is? Het enige wat er is, is de beleving op dit moment, de ervaring die nu in mij huist en deze ervaring is helemaal heel en totaal en perfect in zichzelf.

Ik zou niet kunnen leven als ik het verleden steeds opnieuw zou willen beleven. Ik zou niet kunnen bestaan als het oude niet weer verdwenen was. Ik zou simpel niet aanwezig zijn als ik mijn ervaringen steeds had willen behouden. Ik ben hier, geniet hier, juist doordat al het vorige weer verdwenen is... In de ruimte kan het nieuwe ontstaan. Steeds opnieuw, steeds maar weer. Ik ben de uitdrukking van de immer voortdurende stroom van creatie die overgaat van vorm naar vorm en zo eindeloos doorgaat van het een naar het ander.
Ik ben de ruimte waarin de vorm verschijnt. Ik ben de vorm en de niet-vorm. Ik ben het leven en de dood. Ik ben het bestaan zelf, wat zich door mij heen kenbaar maakt. Zich uitdrukt in haar eindeloze variatie en zo zichzelf ervaart. Ik ben God, ik ben het leven.

Ik ben heel en compleet omdat ik iemand ben en helemaal niemand ben. Laat alles los wat je dacht dat je was, en geniet van wat er nu verschijnt. Zie dat we enkel bestaan opdat al het voorgaande is gestorven. Houd niet vast wat geweest is, maar beweeg mee... steeds verder... en doe zo de schepping de eer aan die zij verdient.

Emilia

Dat wat waar is

2008-05-02T09:00:00.001+02:00

Met de ogen dicht weten we wat waar is,
met de ogen open kunnen we genieten van dat wat waar is.

Emilia

Vaak zijn we zo verblind door al hetgeen we zien, dat mensen niet meer weten wat waar is. Het lijkt dan of de wereld bestaat uit uiterlijke verschijningsvormen en we leven ons leven in een doorlopende reactie op deze input. We geven betekenis aan wat we zien en plaatsen dat in - voor ons bekende - kaders om ons er toe te kunnen verhouden.

Een moment van naar binnengaan en even de ogen sluiten kan maken dat er weer een verbinding komt met de innerlijke wereld en daarin ontvouwt zich een andere werkelijkheid. De werkelijkheid van het Zijn, de werkelijkheid van jouw essentie en vandaaruit ziet de wereld er heel anders uit. In die innerlijke wereld liggen alle antwoorden besloten, daar alleen weet je wat werkelijk is voor jou, daarin weet je wat waar is.
Deze waarheid kennen is essentieel om het leven te kunnen leven. Vanuit hier het leven inkijken maakt dat we kunnen genieten van de diepe schat die in alles verborgen ligt. Als we onze ogen openen voor dat wat waar is, kunnen we niet alleen genieten van onszelf, maar ook van al het leven om ons heen.

Emilia

Zoveel mensen, zoveel visies

2008-04-11T06:50:00.002+02:00

Is het belangrijk wat een ander er van vindt? Als iets voor mij waar is, dan leef ik daar naar. En anderen mogen altijd hun eigen waarheid hebben.

Dat is de kleur van ons bestaan... Zoveel mensen, zoveel visies. We hoeven niet allemaal hetzelfde te geloven. Door zelf te zijn wie je bent, en jouw innerlijke waarheid te leven, inspireer je mensen het meest en word je een gelukkig mens.

Emilia

Leven is niets anders

2008-03-07T07:07:00.000+01:00

Leven is niets anders
dan steeds weer in het diepe springen.

Emilia

Later en Nu

2008-01-21T08:07:00.000+01:00

De tijd tussen later en Nu zal steeds korter worden...
Naarmate het bewustzijn zich ontwikkelt, zul je steeds eerder al in het moment beseffen of je bezig bent vanuit je hart of vanuit het denken of dat je je laat leiden door emotie. Zodra je het je beseft is correctie mogelijk.

Emilia

De verkeerde partner aantrekken

2008-01-09T08:35:00.000+01:00

Je kan op onbewust niveau iemand aantrekken omdat die persoon jou iets kan laten zien, wat je nog in jezelf hebt te ontwikkelen. Dat is niet altijd gemakkelijk.... De zogenaamde triggers... maar het zijn eigenlijk kadootjjes voor je eigen groei.
Soms is de les meteen duidelijk en trek je niet weer dezelfde soort mensen aan, maar soms is de les hardnekkig en kiezen mensen steeds weer voor dezelfde soort partner en gaat het dus steeds weer opnieuw fout.
Denk aan de vrouw die een man heeft die haar slaat. Zolang zij niet leert voor zichzelf op te komen, blijft ze dit soort mannen aantrekken. Sterker nog.... ook al treft ze een hele lieve man, als zij dit stuk in zichzelf niet transformeert zal die lieve man na verloop van tijd ook de neiging gaan krijgen om een tik uit te delen. Tenzij die man zelf ook al sterk is gegroeid in bewustzijn en daar vrij van is.

Emilia

Het hart is gewoon het hart

2008-01-09T08:18:00.001+01:00

Het hart is gewoon het hart en heeft lief.... altijd.... ongeacht wie het is....
Het ´in de war´ ontstaat als we met ons denken de daden van ons hart te proberen analyseren, uitleggen, rechtvaardigen, etc.
Het hart is onredelijk en geeft altijd. Doordat wij het hart vaak niet laten zijn, en het leven met ons denken proberen te leven, kan het hart soms pijn gaan doen en soms letterlijk zich terugtrekken en minder manifesteren. Maar in essentie blijft het dezelfde kwaliteiten in zich dragen en verandert het niet. Het komt dan alleen minder tot uitdrukking.

Het hart kent een vrouwelijke kant en een mannelijke kant. De vrouwelijke kant is de compassie kant. De mannelijke kant is de kant die uit liefde bijvoorbeeld een kind terechtwijst om het te beschermen.

Emilia

Bewust verliefd

2008-01-06T20:47:00.001+01:00

Bewust verliefd zijn, dat is geweldig!
Gewaar blijven zijn hoe je gekke bokkensprongen maakt, volledig geabsorbeerd raakt, vlinders in je buik hebt en genieten van de roze bril die op je hoofd zit. Als je het kan zien zoals het is, kan leven zoals het is, zonder je aan de verliefdheid te hechten, is het iets geweldigs om mee te maken!

Emilia

Er zijn geen tegenstellingen

2008-01-03T09:54:00.001+01:00

Zwart is niet tegengesteld aan wit. Creatie is niet tegengesteld aan sterven. Het een bestaat dankzij het ander en het is allemaal complementeer aan elkaar. Elke manifestatie is tijdelijk, slechts de hechting aan deze manifestatie veroorzaakt het lijden.

We kunnen onze aandacht leggen op het sterven, we kunnen onze aandacht richten op creatie…. We kunnen zien dat al deze - en nog meer zaken - gelijktijdig aanwezig zijn in het bestaan. Bestaande naast elkaar in een oneindige variatie en allemaal even waar en even juist. Het een is niet meer waar dan het ander. Het zien dat elke dimensie juist is, geeft een ruimer perspectief.
Dit totaalplaatje zien, erkennen en liefhebben zoals het is, is liefde. Het sterven zien zoals het is, is een bewust zijn van de onmetelijke potentie van het leven.
Tegenstellingen zijn de dwalingen van onze geest... Er IS... dat is slechts wat is....

Emilia

Meditatie is...

2007-12-18T11:40:00.003+01:00

Meditatie is voor mij het stilzitten met dat wat is... soms is er niets, soms bergen gedachten in mijn hoofd, soms onrust, soms mooie zweefervaringen, soms ongelooflijke helderheid, soms droom ik weg. Het is een moment om gewoon opmerkzaam te zijn op dat wat er is, en te zien dat wat er ook is.... het komt en weer gaat...

Niets is blijvend, ook de ervaringen tijdens meditatie niet. Veel mensen hopen op mooie ervaringen tijdens de meditatie, maar dat is niet waarom ik mediteer. Ik mediteer om een bewuste geest te ontwikkelen, om aanwezig te kunnen Zijn in alles wat is. Een mooie ervaring willen hebbben is gehecht raken aan een ervaring. Elke ervaring die komt, zie die gewoon, en geef er geen betekenis aan.

Ik heb veel bijzondere meditatie-momenten gehad en allemaal bleken ze leeg in zichzelf. Het is niet meer en minder dan een verschijning in mijn geest. Ik neem het enkel waar en zie opmerkzaam wat er daarna weer verschijnt...

liefs, Emilia

Een leerling vroeg eens aan een bekende zenleraar: 'Meester, wat kan ik er aan doen om tot verlichting te komen?' De meester antwoordde: 'Kan jij er iets aan doen om de zon te doen opgaan?' 'Natuurlijk niet', zei de leerling. 'Zo weinig kan jij er aan doen om tot verlichting te komen', antwoordde de leraar.

De leerling voelde zich helemaal ontgoocheld: 'Maar waarom moeten we dan mediteren en aandachtig leven?' vroeg hij met verbijstering. 'Om ervoor te zorgen dat jij wakker zult zijn als de zon opkomt', antwoordde de meester.

bron onkend

Emilia

Als je van me houdt

2007-11-21T08:51:00.001+01:00

Als je van me houdt luister dan niet naar mijn woorden
en vergeet de zinnen die ik zeg
Je oren kunnen niet horen
wie ik werkelijk ben
begrip kan niet begrijpen.

Als je van me houdt kijk dan niet naar wat ik doe
en doe niets met mijn daden
Je ogen zien niet wie ik werkelijk ben
want kijken kan geen liefde zien.

Als je van me houdt houd dan niet van mij
zoals je denkt dat liefde is.

Houd van wie jij zelf bent en ontdek de vreugde
in jouw eigen Zijn

en dan... dan...
is er kijken met je hart
is er luisteren met je hart
is er denken met je hart

En je danst met me mee in de oneindige rijkdom van het bestaan
steeds verder, steeds verder

Als je van me houdt verbind dan voor altijd
je ziel met heel jouw leven
en trouw met wie jij bent
opdat liefde zich kan delen.

Emilia

Buitenkant reageert op buitenkant

2007-11-08T06:42:00.000+01:00

In ieder van ons zit de hunkering. De hunkering naar aandacht, contact en gezien worden. Eenieder die zich verschuilt achter bravour, boosheid, uitdagend gedrag, provocatie, draagt deze zelfde wens in zich. Eenieder zoekt werkelijke liefde.

Ik geef omdat ik nou eenmaal te geven heb... en daar waar mensen niet kunnen zien wat ik te geven heb, ontvang ik de pijn, en geef ik in de stilte. Hun pijn is mijn pijn, want ook ik heb ooit niet geweten hoe te geven, hoe te praten over liefde en mensen werkelijk te kunnen zien. Zodra het dichterbij kwam rende ik er van weg.... maar zo diep in mij was toch de hunkering naar werkelijk contact..

Hoe kunnen we elkaar werkelijk ontmoeten, en de mens zien door de vele lagen van gedrag heen? Want al wat mensen uiten, is niet meer dan de buitenkant. Het zegt niets over dat wat van binnen zit. Buitenkant reageert op buitenkant... en idee reageert op idee... het is geen werkelijk ontmoeten.

Al deze woorden zijn al teveel.... wat er is... is pijn in mijn hart.... en ik huil van binnen om al wat is...

Emilia

Uitdelen

2007-11-07T07:51:00.000+01:00

Ik besta niet zonder die ander, ik besta zelfs dankzij de ander. Door de ander weet ik wie ik ben. Als ik plaatsmaak voor de ander, maak ik plaats voor mijzelf.

Alles wat ik geef wordt meer... Als ik liefde geef, ontstaat er meer liefde. Als ik aandacht geef, is er meer aandacht.. Als ik zorg geef is er meer zorg.

Alles wat ik ter beschikking heb is om van uit te delen, is om mee uit te reiken en is voor meer bestemd dan mij alleen. Heb eens een prachtig ritueel gedaan in India, waar ons gevraagd werd datgene te offeren wat je het liefst is of wat je het dierbaarst is. En ik offerde in gedachten mijn totemdier, mijn helper, die mij kracht gaf en steun. een zwarte panter en ik moest zo huilen dat ik hetgeen mij zo na had gestaan ging offeren aan de goden. Maar ik deed het toch en ofschoon mijn panter na dat ritueel nimmer meer aan mij verschenen is, ervaar ik de kwaliteiten van de panter nu ruimschoots in mijzelf. Ik weet nu ook dat ik nooit ergens armer van wordt en gewoon naar hartelust kan uitdelen.

Er is wel één opmerking. Je kan alleen maar uitdelen van wat je werkelijk hebt. Als ik geen liefde voel in mijzelf, kan ik dat niet geven. Laat ik dan zorgen dat ik weer houd van wie ik ben en ik heb weer volop te geven. Als mensen leeglopen is dat ook altijd omdat ze iets willen geven, wat ze zelf niet hebben. Sterker nog, ze geven omdat ze hopen er iets mee terug te krijgen. Of dat nu aandacht, liefde is of materie... het is geen werkelijk geven. Dat geven put uit, want wat je in zo'n geval geeft is lucht. Geef daarom álles wat je werkelijk bezit en deel onvoorwaardelijk uit van de overvloed die het bestaan je heeft gegeven.

Emilia

Verwondering

2007-10-23T05:55:00.001+02:00

Het leven is vreugde... en spat in miljoenen kleuren uiteen en drukt zich uit in vele vormen. Eindeloos is die creatie en steeds opnieuw sta ik verwonderd te kijken naar alles om mij heen... Steeds weer nieuw, nooit hetzelfde... Een eindeloze rijkdom, waar ik uit geboren ben.
En wat een wonder.... ik, als een van de vele uitingen van dit bestaan, ben mij daarvan bewust... bewust van dat ik hier verschenen ben... dat alles om mij heen verschenen is... en wij allemaal uitdrukkingen zijn van deze gigantische uitspatting! Een explosie vanuit vreugde! Een explosie vanuit Zijn!

Emilia

SSsssstttt

2007-10-20T08:50:00.000+02:00

Ssssstttt..... als je stil bent, kan ik horen wat je zegt!

Emilia

Wondere wereld

2007-07-28T14:01:00.001+02:00

Er is blijheid... er is strijd...
daar waar we de beide kanten van het leven in hun totaliteit kunnen omarmen, zullen we een stap verder groeien in onze menselijke ontwikkeling!

Het leven is een feest.... Het leven is lijden...
Het een is niet meer waar dan het ander.
Er is eenheid, er is dualiteit. Van identificatie met dualiteit willen veel mensen zich nu identificeren met de eenheid, alsof dat beter zou zijn. Maar daarmee word ook dat duaal en sluiten we een aspect van het leven uit.

Wondere wereld.

Emilia

Tijdsbesef

2007-06-27T12:06:00.009+02:00

Wat is nu eigenlijk tijd? Op het moment dat er een onrust is, lijkt tijd veel langer te duren dan wanneer iets vertrouwd en eigen is. Tijd is ook nog afhankelijk van de omgeving. Dezelfde activiteit lijkt op de ene plek langer te duren dan op de andere plek, terwijl het in werkelijkheid exact dezelfde tijd in beslag neemt. Tijdsbesef kan dus eigenlijk niet bestaan. Besef van tijd wordt beïnvloed door sensaties in het lichaam en door signalen in de hersenen. Tijdsbesef is eigenlijk ook maar een hersenspinsel.

Emilia

Helpen

2006-01-30T17:36:00.004+01:00

Op een site trof ik een mooi blog over mensen die anderen steeds willen helpen en daar vaak zelf op leeglopen.

Wat betekent dit thema in mijn eigen leven? Gedachten die gaan naar moeder Theresa, een vrouw die niet leeg liep, maar meer en meer liefde werd door liefde te geven. Een geven vanuit Zijn. Puur vanuit het hart omdat het Zijn nu eenmaal altijd dat geeft wat het werkelijk is. Vanuit dat onvoorwaardelijke geven kan alles bijgeleerd worden om anderen te helpen en lopen mensen niet leeg. Leeglopen ontstaat als je door het geven hoopt te krijgen wat je in jezelf niet vind. Door het anderen te schenken denk je het te ervaren, maar in werkelijkheid komt het uit een leeg vat.

Het is een boeiend thema om te bekijken, daar ik het zo door en door ken. Zoveel jaren in mijn leven heb ik gegeven wat ik in werkelijkheid zelf had willen krijgen. Leeg en hol was alles wat ik gaf. Nog steeds ken ik dat hebberige geven in mij... en ook... nu aan het ontdekken hoe het is te geven vanuit dat wat stroomt en is... Werelden verschuiven, geven en ontvangen lijkt steeds meer één. En ik kijk en zie dat werkelijk geven niets anders is dan één te zijn met de puls van het leven. Een leven wat maakt, creëert en steeds maar gaat en gaat, opdat het voortgaat en gaat en gaat.... volledig potentialiteit te laten zijn.

Emilia

"Het is niet belangrijk hoeveel we doen, maar met hoeveel liefde we het doen.
Het is niet belangrijk hoeveel we geven, maar met hoeveel liefde we geven."

Moeder Theresa

Liefde... liefde... liefde!

2005-12-12T07:24:00.000+01:00

Liefde... liefde... liefde...
Een dag vol liefde, tijd voor alles in de dag. Verrukt door de eenvoud, verrast door de warmte, verliefd om mens te zijn. Na spanning komt ontspanning. Ben er doorheen gezakt en voel me heerlijk. Ik hou van jou, mooi leven!!!

Emilia

Houden van alles wat er is

2005-09-02T18:08:00.000+02:00

Houden van alles wat er is betekent ook houden van mensen die oorlog voeren, houden van mensen die dingen doen die je hart doen krimpen van pijn. En dan toch blijven houden van die mens, hoe die ook doet.

En met de daden ben ik het niet eens, daarover heb ik een mening en die zal ik uitspreken, zelfs mensen er op aanspreken. Maar kun je dat doen terwijl je hart open blijft? Dat je blijft houden van de mens die voor je staat, ook al doet hij het anders dan jij zou doen. Dat is werkelijk houden van alles wat er is en dat is voor mij de grote uitdaging in het leven.

Want alleen zolang wij de mens blijven zien in de ander, kan er werkelijk vrede ontstaan. Een vrede die begint bij de vrede in ons eigen hart.

Emilia

Wat mijn hart raakt

2005-08-26T07:22:00.001+02:00

Als het gaat om iets wat wezenlijk mijn hart raakt, is alle tijd en ruimte vrij voor dat wat werkelijk in de wereld neergezet wil worden. Zonder twijfel, zonder nadenken, gewoon gaan. Als elk mens hier contact mee zou kunnen maken, zou de wereld een energetisch, vol en betrokken gebeuren zijn. Weten mensen precies wat ze te doen hebben. Ik geloof hierin en draag graag bij aan een wereld waarin mensen zo mogen gaan leven. Dankjewel groot bestaan... dat dit allemaal zo op mijn pad komt. Dankjewel!

Emilia

Andere ogen

2005-08-14T22:15:00.001+02:00

Als bomen konden huilen
wolken zouden zingen
en bloemen zouden kussen
zouden mensen stilstaan

vol verwondering
niet wetende dat
het altijd is geweest

Vogels dansen
bijen lachen
mensen vliegen

Het bestaan is
enkel mogelijkheden
alles in mij
alles in jou

En zie
met andere ogen
hoe alles anders blijkt
dan in gedachten beleeft

Emilia

Je naam is die van al mijn vrijers

2005-07-10T10:51:00.003+02:00

Als ik mijn ogen sluit
ben je in mijn armen
je lijf in contact met mijn lijf
in perfecte harmonie

Je naam is die van al mijn vrijers
je bent van vlees en bloed
kussen met jou raakt in mijn ziel
overgave aan verlangen

Langzaamaan verkennen
je borst, je handen, buik en benen
in woordenloos samengaan

Je ogen vinden de mijne
en zien en weten...

Emilia

Opnieuw geboren

2005-06-25T10:59:00.000+02:00

Gisteren in warm water geademend... het was een ongelooflijk bijzondere ervaring. Het leek of ik opnieuw geboren ben en ik heb ontdekt wat liefde is. Liefde is! Liefde is er altijd, welke kant ik ook opga, wat ik ook doe. Ik heb alles meegekregen wat nodig is in dit leven, de mogelijkheid te ontdekken, te ervaren, dat ik kan geven, kan ontvangen en mag zijn in wat er is. Ik kan zelf bepalen welke richting ik ga, of ik linksom of rechtsom ga, het maakt niet uit. Liefde is er altijd. Ik heb de mogelijkheid gekregen mijn weg te gaan, ik heb vrijheid van keuze en vrijheid van leven. Alles wat er in mij leeft mag getoond worden. Alles mag naar buiten. Ik mag vallen, mag opstaan en weer doorgaan en waar ik ook ben het is allemaal goed.

De stroom van het leven is in mij en vraagt alleen maar om geleefd te worden. Het leven is een groot orgasme en ik lijk blind geweest dat niet te zien. Alles wat ik denk wat het tegenhoudt is alleen maar een niet willen erkennen van wat er gewoon is. Het vraagt 1 ding: Emilia, blijf je ogen open houden en kijk naar hoe het werkelijk is. Het leven is prachtig! Dankjewel!!!

Emilia

Het was al goed

2005-06-05T22:00:00.002+02:00

Wat is er mooier dan dagelijks te mogen oefenen. Om te vallen en weer op te staan...
Ted Wilson zei mij eens een keer iets moois: 'Denk er altijd aan dat je tot nu toe ook prima hebt geleefd. Je wist niet beter dan dat het goed was en dat is het ook altijd geweest. Nu je weet dat je kunt veranderen doe je pogingen om het te verbeteren. Maar als dat niet in 1 keer lukt is er niets verloren. Het was immers al goed.'

Dankjewel Ted!

Emilia