Verlichtingsprocessen

Als alles doorzien is, de helderheid daar is, het gevoel van afgescheidenheid verdwenen is en verlichting zich lijkt te hebben aangediend, kan het bijzonder verwarrend zijn jezelf terug te zien in conditioneringen, die je als illusie herkent en die overduidelijk voor jezelf zonder betekenis zijn. Ik heb dit de afgelopen periode diverse keren meegemaakt en er is niets aan te doen; ze slechts te zien.

In de momenten dat het gebeurt lijk het of je teruggeschopt wordt in de tijd en onbewustheid weer helemaal daar is. Het is overduidelijk hoe ´mijn´ conditioneringen, aannames en gewoonten in zo´n moment hun uitwerking in de wereld om me heen hebben. De spiegel is onverbiddelijk... dat alles één is, is duidelijker dan ooit en er is slechts een afspiegeling van het bewustzijn waar ´ik´ in leef.

Deze zogenaamde terugvalmomenten geven een beleving van afgescheidenheid en toch wordt deze afgescheidenheid ervaren in de eenheid. Het lijkt een ervaren van dualiteit en non-dualiteit inéén te zijn. Dit proces in vol bewustzijn zien geeft een soort van hartepijn, die tegelijkertijd ook mild en compassievol is. In de verwarring die hieruit ontstaat komt de mind graag tussenbeide met zijn verhalen en opmerkingen. Ook dit proces kun je zien en gadegeslagen.

Dat het terugval zou zijn is een verhaal... het proces lijkt ons spiraalsgewijs door steeds dezelfde soort ervaringen heen te leiden die dan opnieuw vanuit een grotere helderheid en nieuw perspectief bezien worden en ervaren worden. Tegelijkertijd valt er in dit hele proces steeds meer weg en lossen ook gewoontes en conditioneringen op. Sommigen echter blijven daar...
Het is niet aan ons wat er wegvalt, wat blijft en wat weer terugkomt. Het proces speelt zich als vanzelf in zichzelf af en in het aanschouwen en het ervaren van het geheel lijkt het leven zichzelf te herschikken. Mijn persoonlijke ervaring is, dat als het oordeel eenmaal weggevallen is en de bereidheid in jezelf aanwezig is om de respons van het leven te ontvangen en te ervaren, correctie automatisch plaatsvindt. Er is echter geen ik, die hierin iets kan doen.

Namasté, Emilia