Ken je dat? Je voelt je ongemakkelijk… niet helemaal tevreden met hoe het allemaal gaat en je zoekt iets maar je weet niet wat. Er komt een soort ongedurigheid en rusteloosheid. Je gaat piekeren over je relatie, over je werk, of gaat dromen van een ander huis, een andere plek om te leven. Je gaat fantaseren, mijmeren over hoe het zou kunnen zijn en je hoopt op een wonder.
Hoe raar het ook klinkt.. maar als je gelukkig wilt zijn, dan helpt dit allemaal niet! Wat ook niet helpt is je best gaan doen om gelukkige situaties te creëren. Affirmeren helpt niet. Soms even tijdelijk, maar de onderliggende lading zul je hier nooit mee oplossen.
Zolang we een poging blijven doen om weg te komen van wat er op dit moment is zullen we nooit helemaal volledig gelukkig zijn. De situatie kan ogenschijnlijk gelukkig lijken, maar bij de eerste de beste tegenslag ben je weer terug bij af.
Wat dan wel te doen? Waar te kijken, waar te starten, wat te doen? Misschien heb je het wel eens gehoord: “Op de bodem van de put is het nooit zo donker als verwacht.” En de uitnodiging is dan ook je te laten zakken in die put van ongemak, van gevoelens die je niet wilt laten zijn. Je er in laten zakken is niet meer en minder dan de gevoelens toe te staan die er zijn en helder om je heen blijven kijken.
Als dit lastig voor je is, dan begin eens in het klein. Als je een lichte hoofdpijn hebt, neem dan niet meteen een aspirientje, maar ga rustig op de bank zitten of liggen en volg met je aandacht de pijn in je hoofd. Observeer elk detail, elk gevoel, elke sensatie. Hoe langer je dit doet, hoe meer je zult waarnemen. Vaak ook brengt dit verlichting in de pijn.
Later kun je dit uitbreiden naar de meer lastige gevoelens. Doe er steeds niets mee, wees ermee, kijk ernaar en je zult zien hoe de geest helderder wordt en dat je steeds minder weg hoeft van wat er is. In die ruimte ontstaat een ander soort geluk… en begrip. Je ziet dat alles in het leven komt en gaat, je er eigenlijk heel goed tegen kunt en je zult de dingen beginnen te aanvaarden hoe ze werkelijk zijn. Daarin ontstaat ontspanning, geluk en vrede van binnenuit.
Emilia
Damn, I Hate Consciousness!!
-
Damn, I hate Consciousness.
Like, the other day, I got rip roaring drunk. Me and my peeps was sippin’
The Red and don’t you know, as I slipped off into ...
19 uur geleden


6 reacties:
Em'
goed kijken!
soms
voel ik het
niet
als ik helder ben en kijk
zonder ogen
zie ik mij
gelukkig zijn
Waar helderheid is, is geluk een vanzelfsprekendheid.
Voelen hoeft niet daar te zijn.
In kijken zonder ogen verwordt voelen tot weten.
Mooi inzicht!
Het is een heerlijke geruststelling om helemaal te mogen zijn met wat er is. De gewaarwording van de allerdiepste gevoelens van onszelf en vóór onszelf.
Het leren pendelen tussen pijn en troost geeft een bevestiging dat we naast verdriet ook ware gelukzaligheid vanuit onze eigen kern kunnen ervaren.
Mooi artikel!
Ik ben blij dat ik dit hier nog eens kan lezen. Hoe jij het beschrijft daar kan ik iets mee. Ja, ik zoek het vaak buiten mezelf, de antwoorden, de aanpak,… en dan kom ik even vaak de zinnen tegen waarin staat beschreven dat het 'waarnemen'; de tijd nemen; ermee zijn met wat er is, de kern van de hele zaak is.
De afgelopen maand heb ik vaak zulke zinnen gelezen, ben ik er mee aan de slag gegaan en heb ik ook daadwerkelijk gevoeld/waargenomen wat er in mij aanwezig was op een specifiek moment.
Ik heb waargenomen dat er veel kan zijn binnen een zeer korte tijd en dat het al even snel weer verdwenen kan zijn. En dan zou ik denken dat ik met deze ervaring toch makkelijker deze 'gewoonte' eigen kan maken én toch vergeet ik het om weer te leven met de ongemakken en te verdwijnen in mijn oude patronen om iets te eten, ongeduldig te zijn, gefrustreerd rond te lopen op zoek naar 'rust'.
En dan kwam ik gisteren na veel frustraties en vragen aan mezelf, een tekst in een boek tot hetzelfde inzicht dat "aandacht geven aan mezelf" de clou is!
En dan lees ik hier je post op aanraden van Peter en merk ik hoe blij ik ben dat mensen zoals jij deze wijsheid posten.
Dus merci!
Ik neem dit mee de dag in!
Liefs en nog een fijne vrijdag!
Hi emilia,
je grijpt op een eenvoudige manier terug op het verzet tegen door onszelf ingeplante energiepatronen die wij mensen opbouwen. dit verzet vindt vaak onbewust plaats en zoekt een uitweg; het is een samenspel van internaliseren en natuurlijke tendensie die wij vaak al als kind als aangeleerd hebben.
Loslaten kun je niet met gebalde vuisten. een aspirientje is een chemisch alternatief waar mee je eigenlijk een overwrite pleegt op je systeem.
zoek de wortel en graaf hem uit.
Werkt feilloos.
thnxs voor de reflectie.
angelica
Een reactie plaatsen